Wat een prachtig Moederdag geschenk!
“Als het erom spant moet je liegen”
Een ‘interessante’ uitspraak van Jean-Claude Juncker (minister-president van Luxemburg en voorzitter van de het clubje ministers van Financien van Euroland) in relatie tot het risico van extreme marktturbulentie als gevolg van de Euro crisis:
When it becomes serious, you have to lie
Vrij vertaald: Als het erom spant moet je liegen. Jawel, dat is prettig om te weten. Maar het roept wel een vraag op: wie bepaalt wanneer het er om spant? Is er een meetpunt op de schaal van grijswaarden waarop ondubbelzinnig is vast te stellen dat het er nu echt om spant? En is er uberhaupt een reden om te liegen als het erom spant?
Wel volgens Juncker, want hij heeft een verklaring voor zijn krankzinnige uitspraak:
If you are pre-indicating possible decisions, you are fueling speculation on the financial markets, throwing into misery mainly ordinary people whom we are trying to safeguard from this
Ach gut, Juncker heeft uitsluitend de beste intenties; hij will ons (de gewone burger) beschermen tegen allerlei onheil als gevolg van speculatie. Maar is de waarheid niet ten allen tijde de beste bescherming? En zou het mogelijk zijn dat Juncker (ook) de belangen van systeembanken en andere grote schuldeisers voor ogen heeft?
Het is wel prettig om te weten dat politici de leugen als standaard wapen in hun arsenaal hebben zitten. Nu nog even weten hoe politici bepalen wanneer het “erom spant”. Wat overigens bij de huidige Eurocrisis waarschijnlijk altijd is…
Brunel verprutst LinkedIn API volledig
Twee maanden geleden evalueerde ik de toen gloednieuwe site van Brunel, waarbij ik me vooral verbaasde over het bijzonder slechte sollicitatieformulier:
Maar liefst 13 verplichte velden, waaronder een CAPTCHA!
Die 13 verplichte velden en die CAPTCHA zijn er nog steeds. Ongelofelijk….
Maar Brunel heeft de mogelijkheid toegevoegd om gegevens uit LinkedIn over te laten nemen. In theorie een goede stap, maar de wijze waarop Brunel dit heeft geimplementeerd is werkelijk hemeltergend slecht.
Resumator: ATS light voor MKB?
Vandaag struikelde ik over een artikeltje met de naam The Resumator. Als groot fan van Arnold Swcharzenegger moet je dan wel verder lezen, wat ik ook direct heb gedaan. En wat blijkt; The Resumator maakt geen gehakt van CV’s (zoals de naam toch wel enigszins suggereert) maar is een soort light variant van een ATS. Speciaal bedoeld voor kleinere bedrijven (zonder recruitment).
Het is dus vooral een ATS voor newbies. Die het vinden en aannemen van nieuwe medewerkers erbij doen. Dus zit The Resumator in ‘thhe cloud’ maakt het gebruik van social media en roept het ook nog iets over referrals. Zodat alle juiste buzzwords in de propositie zijn opgenomen. Maar is het ook wat? Tijd voor een nader onderzoekje.
Eén test per maand zorgt voor tevreden bezoekers
Grote(re) bedrijven hebben een wervingssite. Intermediairs (uitzenders en werving- en selectiebureaus) hebben een vacaturesite. Beide typen sites hebben tot doel de bezoeker te verleiden tot het zoeken van en solliciteren op een of meer passende, openstaande vacatures.
Maar waarom maken grote(re) bedrijven en intermediairs het vaak zo ongekend moeilijk om dat doel te verwezenlijken? En nog veel belangrijker, wat kan hier aan worden gedaan? Een eerste, en bijzonder eenvoudige stap, is een andere hoed opzetten en testen. En testen, en testen.
Webcare bij UWV? Laat me niet lachen!
Ik ben net terug van een onverwacht bezoek aan de fysiotherapeut als gevolg van een spontane krampaanval in de lachspieren na lezing van het artikel Webcare bij UWV: droogzwemmen leidt tot uitbreiden. Jawel, UWV doet aan webcare…
Tijdens het lezen van het artikel gingen mijn gedachten onwillekeurig terug naar het begin van mijn ‘carriere’ toen het fenomeen kwaliteitscontrole een hot item was. Wat ik toen als volstrekt stompzinnig beoordeelde. Zorg ervoor dat je in het primaire bedrijfsproces de kwaliteit als vertrekpunt neemt en kwaliteitscontrole (en –correctie) achteraf is (vrijwel) overbodig. Waarna mijn gedachten spontaan afdwaalden richting Werk.nl…
En nu?
Jawel, dankzij mijn onmogelijk te incasseren bonus heb ik sinds enkele minuten mijlpaal van 1.000 volgers op Twitter bereikt. En ‘mijn’ 1.000-ste volger is daar blijkbaar heel erg content mee:
Natuurlijk zou ik hem vanaf deze plaats van harte willen feliciteren, als ik zou weten waarmee. Tenslotte heeft hij geen vrijkaart voor het niet via RecruitmentMatters reviewen van zijn site gewonnen (ja, lees deze dubbele nog mar eens goed…).
Maar nog veel belangrijker, wat nu?
Stort de Amerikaanse arbeidsmarkt alweer in?
Enkele dagen geleden meldde ik al dat de uitzenders in de VS niet erg lekker lijken te gaan. De ASA uitzendindex stagneert en dat is geen goed teken voor de Amerikaanse arbeidsmarkt (en daarmee de Amerikaanse economie). Ook het ADP rapport over de maand april is bepaald niet positief, de groei van het aantal banen loopt sterk achter bij hetgeen ‘analisten’ hadden verwacht.
Vandaag kwam echter een nog veel negatiever bericht; het Bureau of Labor Statistics (BLS) rapporteerde een uitzonderlijk hoog aantal eerste aanvragen voor een werkloosheidsuitkering. Waarmee het ieder resterend positief sentiment over de ontwikkeling van de economie (met name als gevolg van het totaal irrelevante omleggen van Osama bin Laden) de beursvloer afblies.
De grote vier: aantallen vacatures
Terwijl het totale vacaturevolume de afgelopen week fors is gedaald, hebben de grote vacaturesites een groei laten zien. Dat is natuurlijk een uitstekend resultaat. Maar die groei lijkt vooral te danken aan Werk.nl, de site die overigens vaker down dan up is (sinds de laatste ‘vernieuwing’).
Zeer opvallend is de daling van het wekelijkse vacaturevolume bij Monsterboard. Deze site daalde de afgelopen week tot een volume dat slechts vergelijkbaar is met dat van de Kerstdip. Heeft Monsterboard tegenwoordig ook last van een Paasdip/Koninginnedagdip of is hier iets anders aan de hand?.

