Retweet, Like en +1 en al die andere mogelijkheden om jouw mening te delen en daarmee in potentie relevantie aan zoekresultaten toe te voegen is de hype die social search heet. Briljant in beeld gebracht door Geek & Poke:
Wanneer valt de vierde domino en is het ‘game over’?
Laten we eens een bijzonder simpele rekensom maken om te zien wat er zou kunnen gebeuren als een land (stel: Griekenland) niet langer aan haar financiele verplichtingen kan voldoen. Voor die rekensom gaan we er vanuit dat een grote Nederlandse bank (een zogenaamde ‘systeembank’) Grieks waardepapier heeft gekocht. Waarbij deze bank een leverage van 1 op 10 heeft (voor elke EUR 1 aan eigen vermogen heeft de bank EUR 9 aan vreemd vermogen).
Stel dat diezelfde bank voor een luttele EUR 10 miljard aan Grieks waardepapier heeft gekocht. En dat op een zonnige dag Griekenland (‘geheel onverwacht’) besluit dat ze niet langer aan haar verplichtingen kan voldoen. Waarbij Griekenland haar schuld zodanig ‘herstructureert’ dat houders van Grieks waardepapier voor 50% het schip ingaan. Wat gebeurt er dan met onze Nederlandse systeembank?
In Duitsland hebben verticals de macht al gegrepen
Op basis van de reacties van meer dan 10.000 werkzoekers in Duitsland heeft Crosswater Systems een top 10 van de meest favoriete vacaturesites samengesteld. Crosswater Systems doet hiervoor ‘exit polls’ op een groot aantal vacaturesites (in samenwerking met die sites) waarbij zowel de tevredenheid als de kwaliteit van de ervaring worden uitgevraagd.
En die meer dan 10.000 werkzoekers komen tot een zeer opvallend lijstje favorieten:
Waarbij de vetgedrukte sites vertical search engines zijn. Er is dus een 50% – 50% verdeling tussen vacaturesites en vertical search engines als het om de voorkeur van werkzoekers gaat.
Waarom bedreigen bedrijven toekomstige werknemers?
Bij groot aantal bedrijven wordt een disclaimer toegevoegd aan iedere e-mail die via een corporate e-mail account wordt verstuurd. Stompzinnig, maar so be it. Het wordt echter een stuk vreemder als een dergelijke disclaimer onder een e-mail wordt geplaatst die automatisch wordt verstuurd in reactie op een online sollicitatie. In dit geval is een disclaimer namelijk ronduit beledigend.
De disclaimer bevat namelijk vrijwel altijd een dergelijke tekst, maar dan met aanzienlijk meer woorden en niet zelden in het Engels:
De informatie is uitsluitend bestemd voor de geadresseerde. Gebruik van deze informatie door anderen is verboden. Openbaarmaking, vermenigvuldiging, verspreiding en/of verstrekking van deze informatie is niet toegestaan.
Waarom bedreigt een toekomstig werkgever zijn toekomstige medewerkers met een dergelijke tekst? Heeft iemand hier wel eens serieus over nagedacht? En wat heeft dat serieus nadenken dan opgeleverd? En meer fundamenteel, hoe kan een bedrijf nou eigenlijk eenzijdig afdwingen dat de informatie die een ongevraagde e-mail bevat alleen voor de geadresseerde is en niet openbaar mag worden gemaakt?
Randstad Werkmonitor: met mate innemen
De laatste Randstad Werkmonitor suggereert dat 60% van de (810) respondenten een profiel heeft op een social media website. Ik gebruik zeer bewust het woord suggereert omdat Randstad blijkbaar in haar vraagstelling een onderscheid maakt tussen: zeer mee eens, mee eens, mee oneens en zeer mee oneens bij de beantwoording van de vraag: Ik heb een profiel op social media websites (zoals Twitter, Facebokk, LinkedIn, etc.). Een merkwaardig onderscheid voor een Boolean vraagstelling, maar dit terzijde.
Het door Randstad gesuggereerde percentage is aanzienlijk hoger dan Forrrester voor Nederland als Joiners kenmerkt; . En Joiners zijn een door Forrester bedachte categorie die de volgende activiteiten op social media ontplooit:
Maintain profiel on a social networking site
Visit social networking sites
Waarbij de steekproef van Forrester fors groter is dan die van Randstad. Wat in mijn optiek meteen vraagtekens zet bij de betrouwbaarheid van het door Randstad gesuggereerde percentage. Oftewel, het door Randstad gemelde percentage lijkt eerder op landen als Zweden of de VS dan op Nederland.
Michael-Page-directeur Nicolas Béchu: ‘Kooijman heeft een obsessie met ons. Wij niet met hem.’
Ook Michael Page benadert YER-medewerkers. Dat geeft de directie van Michael Page toe aan RecruitmentMatters. Gisteren verweet YER-directeur Jaap Kooijman in een interview dat een directeur van Page Personnel zijn ‘hele tent afbelt’.
En daarmee is het jachtseizoen op recruiters sinds dit jaar weer volledig geopend. Beide bedrijven staan te springen om recruiters en schromen niet langer om naar elkaars recruiters te lonken over de tussen beide bedrijven opgerichte stellingen. Het eerder jarenlang gerespecteerde ‘niet-aanvalsverdrag’ is daarmee definitief van tafel.
Wij spraken de directie van Michael Page erover.
Maandag krimpt 19 procent, sluit 4 kantoren
Detacheerder Maandag heeft vier van zijn zeventien Nederlandse kantoren gesloten. Het gaat om de vestigingen in Arnhem, Den Bosch, Maastricht en Middelburg. De werknemers van die kantoren worden overgeplaatst naar andere Maandag-kantoren in Nederland en België.
Tot vorig jaar nog was Maandag de grootste groeier in de detacheringsmarkt met voornamelijk autonome groeipercentages van 78% (2008) en 30% (2009). Dat een dergelijke groeisnelheid onhoudbaar zou zijn, bleek afgelopen jaar voor de detacheerder die groot werd door externen te leveren aan vooral gemeentelijke overheden. Afgelopen jaar kromp de omzet met 19%. Op een omzet van EUR 120 miljoen maakte het bedrijf een netto verlies van EUR 1 miljoen.
Maandag: Omzet (in miljoenen EUR) en brutomarge (in %), 2005 – 2010.
*) Cijfers over 2010 betreffen eigen opgave Maandag.
Intermediair maakt zichzelf belachelijk en haalt bakzeil
Intermediair beseft dat ze een krankzinnig verzoek aan haar abonnee’s heeft gedaan door het abonnement alleen maar gratis te verlengen nadat een abonnee zijn/haar CV in de Intermediair CV database had geplaatst. Voor abonnee’s die daartegen bezwaar aantekenen maakt Intermediair ‘een uitzondering’:
Hoe hypocriet kan een bedrijf zijn? Intermediair heeft zichzelf volstrekt en onherstelbaar belachelijk gemaakt.
Met dank aan Tanja Spiegel van Captiva voor de tip
Wie snapt het? LinkedIn zelf misschien?
Jaren geleden hadden jonge mensen met veel haar en weinig bierbuik het over de Nieuwe Economie. Winst maken was niet nodig, het ging om delen. Omzet was niet relevant, het ging om impact in de markt. Eerlijk is eerlijk, ik geloofde ook lang in deze nieuwe economie, tot ik er achter kwam dat de enige die er geld mee verdiende Nina Brink was.
Recent greep het virus van de social media om zich heen. Betalen voor informatie was oud, delen van van alles en nog wat via Twitter, Facebook, Hyves of deze site was nieuw. Ik geef toe dat ik ook aangestoken werd door dit virus.
YER-directeur Jaap Kooijman: ‘Michael Page belt onze hele tent af’
YER is helemaal niet bezig om de consultants van Michael Page te ronselen. Dat stelt YER-oprichter en dga Jaap Kooijman. Wij interviewden Kooijman naar aanleiding van de rechtszaak van afgelopen vrijdag, die een naar YER vertrekkende recruiter van Michael Page tegen zijn werkgever aanspande.
Tijdens dat kort geding betoogde advocaat Henriëtte Bronsgeest van Michael Page dat YER ‘de aanval op Michael Page [heeft] geopend.’ In haar pleidooi beweerde zij: ‘YER bestookt onophoudelijk de medewerkers van Michael Page.’
Dat laatste ontkent Kooijman. Sterker nog, hij draait het om: ‘Er is één directeur van Michael Page die bij ons de hele tent afbelt!’
Wij spraken Kooijman over de zaak.
