Boodschappen doen bij de lokale supermarkt is tegenwoordig geen lolletje. Dat komt niet door de onafgebroken stijging van de prijzen en evenmin door het groeiend aantal lege schappen. Het komt door het gebedel. Als ik mijn auto parkeer in de ondergrondse parkeergarage zit daar een man liedjes te verkrachten middels een accordeon, een bakje aan zijn voeten om te doneren voor zijn wanklanken. Ga ik vervolgens via de roltrap omhoog, dan tref ik een venter van het Straatnieuws die probeert mij een volstrekt zinloos krantje in de maag te splitsen. Loop ik de supermarkt binnen dan word ik opgevangen door een Oekraïnse brigade of de lokale voedselbank die mij willen verleiden extra producten te kopen. Het is allemaal een beetje teveel van het goede.
