Het kan de trouwe lezer van RecruitmentMatter niet zijn ontgaan dat ik de innovaties van Monster op de voet volg. En daar zijn twee goede redenen voor:
- Monster zet zwaar in op matching
- Matching heeft grote potentie
En dat betekent dat de concurrentie van Monster goed op zou moeten letten. En vervolgens passende actie ondernemen natuurlijk.
Om het de concurrentie van Monster wat makkelijker te maken leek het me wel een aardig idee om Monster en matching in pespectief te plaatsen. En wat adviezen voor het vervolg te geven.
Monster zet zwaar in op matching
Monster heeft haar toekomst verbonden aan het succes van matching producten die zij op basis van Trovix heeft ontwikkeld. Dit zijn zowel de Career Tools als de Power Search functie die het bedrijf recent heeft gelanceerd.
Monster is er volledig van overtuigd dat matching de toekomst voor online recruitment is. JobFox en itzBig zijn voorbeelden van vacaturesites waar matching niet bepaald het beloofde succes heeft geleverd. Daarmee is direct duidelijk dat Monster wel heel erg veel risico lijkt te nemen met deze strategie.
Tegelijkertijd lijkt het onvermijdelijk dat Monster dit pad heeft gekozen. De opkomst van sociale media maakt het noodzakelijk dat vacaturesites zich meer om hun gebruikers gaan bekommeren dan ze tot op heden hebben gedaan. En ervaringen gaan bieden die vergelijkbaar zijn met die sociale media.
De keuze van Monster voor matching is dus niet alleen een offensieve maar zeker ook een defensieve daad. Het beschermen van de huidige markt tegen nieuwe intreders is minimaal zo belangrijk als het knabbelen aan het marktaandeel van bestaande concurrenten.
Of matching hiervoor de cruciale toepassing is zal de toekomst uit moeten wijzen. Monster heeft al haar eitjes in ieder geval in dit mandje gelegd.
Matching heeft grote potentie
Los van de keuze van Monster heeft matching natuurlijk een grote potentie voor online recruitment. Of die nu via vacaturesites of sociale media wordt geboden.
Het vinden van een nieuwe baan of nieuwe medewerker via een vacaturesite resp. CV database is op dit moment een nogal onhandig proces:
Dat werkt dus zo:
1. Werkzoeker plaatst een CV in CV database
2. Werkzoeker gaat op zoek naar vacatures op vacaturesite
1’. Werkgever plaatst een vacature op vacaturesite
2’. Werkgever gaat op zoek naar CV’s in CV database
Bizar toch? Je hebt een stapel vacatures en een stapel CV’s . En die liggen apart van elkaar te wachten tot iemand naar ze kijkt. Dat kan toch beter?
Via matchen maak je dit proces in potentie veel efficienter:
En dat gaat een stuk eenvoudiger:
1. Werkzoeker plaatst CV in CV database
2. Match-engine toont vacatures die passen bij CV
1’. Werkgever plaatst vacature op vacaturesites
2’. Match-engine toont CV’s die passen bij vacature
Het grote nadeel van matchen is ook direct duidelijk. Er is meer werk voor nodig om de juiste vacatures/kandidaten te vinden. Een werkzoeker moet een CV plaatsen (lees: een profiel aanmaken) en een werkgever moet een vacature plaatsen (lees: een profiel aanmaken). Dat is veel meer werk en daar hebben gebruikers natuurlijk geen zin in!
Voor werkzoekers zijn op dit moment twee oplossingen beschikbaar om de inspanning te bekerken:
- CV extractie. Een electronisch CV wordt via een extractie toepassing geanalyseerd en alle relevantie informatie wordt geextraheerd en op de goede plaats in de CV database gezet. Het probleem met de huidige extractie toepassingen is het gebrek aan nauwkeurigheid. Dat gebrek wordt steeds groter naarmate een CV uitgebreider is.
- Bestaand profiel gebruiken. Op dit moment is een LinkedIn profiel hiervoor de meest geeigende mogelijkheid, waarbij een extractie toepassing een waardevolle aanvulling zou kunnen spelen voor de stukken vrije tekst die in het profiel zitten. In de toekomst voorzie ik een veel eenvoudiger proces waarbij je selectief onderdelen van een digitaal CV kan overzetten.
Voor werkgevers is een extractie toepassing een uitstekende mogelijkheid. Tenslotte is een vacature aanzienlijk eenvoudiger van structuur dan een CV.
Op deze manier kan het nadeel van matching voor een groot deel worden weggenomen. Maar daarmee ben je er nog lang niet. Want het gaat er vooral om de gebruiker niet te vermoeien met allerlei technologische hoogstandjes.
Voor een werkzoeker of werkgever moet de zoekfunctie niet ingewikkelder zijn dan Google. En dat kan. Alle prachtige features van de match-engine moeten volledig verstopt blijven. Tenzij een gebruiker actief aangeeft hiervan gebruik te willen maken. En dat zijn slechts een paar powerusers.
Daarnaast moet heel duidelijk worden gemaakt dat die getoonde vacature voor een account executive in Amstelveen toch echt waardevoller is dan de door de gebruiker gezochte account manager in Amsterdam. Want je wilt voorkomen dat de gebruiker juist een negatieve perceptie van matching krijgt.
En dan zijn er nog een hele serie andere user experience aspecten waar je alert op moet zijn om de juiste ervaring aan de gebruiker te bieden. Maar als dat lukt is dat rommelige, onhandige zoekproces voor de gebruikers ineens een veel betere ervaring geworden.
Wat te doen?
Dat is een vraag die de concurrentie van Monster zich allang af heeft moeten vragen. En als ze dat niet hebben gedaan maar beter een grafkist kunnen bestellen. Of zo snel mogelijk de business van de hand doen.
Monster heeft astronomisch veel geld geinvesteerd in extractie- en matching technologie. Volgens John Zappe is de rekening ondertussen opgelopen tot boven de $ 100 miljoen voor de aanschaf van Trovix en de daarop volgende aanpassingen en integratie. Goedemorgen!
Geen zorgen, dit soort investeringen is absoluut overbodig. Er zijn uitstekende toepassingen op de markt verkrijgbaar waarmee je voor een fractie van Monster’s investeringen vergelijkbare mogelijkheden kan realiseren.
Aan technologie heb je twee dingen nodig:
- Extractie functionaliteit
- Matching functionaliteit
Burning Glass heeft een product dat beide onderdelen in zich heeft en is daarmee vergelijkbaar met Trovix. Het nadeel van Burning Glass is vergelijkbaar met Trovix; performance/schaalbaarheid.
De belangrijkste aanbieders van extractie technologie zijn DaXtra en Textkernel. Beiden hebben oplossingen voor CV en vacature extractie.
De belangrijkste aanbieders van matching technologie zijn WCC Services en Actonomy. WCC bedient in principe de high-end markt; Actonomy biedt vooral via ATS leveranciers haar technologie aan.
Afhankelijk van behoefte en omvang ben je voor de aanschaf van deze technologie enkele tienduizenden tot enkele tonnen Euro’s lichter. Dat klinkt misschien veel, maar in vergelijking met Monster stelt het absoluut niets voor.
Er moeten echter meer kosten gemaakt worden om zowel de database, de functionaliteit als de user interface geschikt te maken voor de inzet van deze toepassingen. En uiteindelijk gaat daar altijd het meeste geld inzitten.
Conclusie
Vacaturesites die op hun handen blijven zitten moeten niet verbaasd opkijken als klanten en werkzoeker langzaam maar zeker hun site steeds vaker links laten liggen. Want concurrenten en sociale media gaan ervaringen bieden die gebruikers veel prettiger vinden dan het huidige zoekmodel van vacaturesites.
De zoekfunctie van Monster (Power Search) wordt in fasen uitgerold:
Nederlandse vacaturesites hebben dus nog tot medio 2010 om te reageren op deze aankondiging!
Matching en extractie zijn essentiele componenten van een sterk verbeterde zoekfunctie, maar als de de user experience wordt vergeten zullen investeringen in deze nieuwe technologie alsnog weggegooid geld blijken te zijn. Dan is het misshien beter om helemaal niets te doen…
Zeker in Nederland lijkt mij het gemak om een CV database te doorzoeken of het gemak een vacature te vinden, of dat nu door matching gebeurt of niet, niet de belangrijkste concurrentie tussen vacaturesites. Die concurrentie zit hem vooralsnog in de inhoud van de vacaturebase en CV database?
Ik zou als vacaturesite juist niet naar Monster kijken, maar naar de open modellen van bijvoorbeeld een LinkedIn en Indeed. Dan ben je m.i. in ieder geval wat stappen verder aan het kijken dan het op langere termijn niet te houden rare model van betaalde CV databases
@Michel:
Voor grotere vacaturesites gaat het vooral om het ontsluiten van vacatures en CV’s. En juist daar gaat de huidige zoektechnologie mank.
En Indeed? Die heeft geen CV’s, alleen gejatte, pardon gespiderde, vacatures.
Brainfart, misschien wel totale onzin hoor, maar schoot me net te binnen. Wat als een jobboard nu eens matchingstechnologie inkoopt (WCC, Actonomy) en op basis daarvan bij vacatures aan de plaatsers (bedrijven) zegt: deze, deze en deze linkedin profielen passen bij je vacature.
Dus niet matchen met eigen CV’s, maar met Linkedin profielen. Zou best waarde toevoegen voor bedrijven.
@Marc Herstel, het gaat vacaturesites om het ontsluiten van de eigen vacatures en CV’s. Dat is het eindige gesloten model. Als ze nu eens zouden doorhebben dat ze zich moeten richten op ontsluiten van alle vacatures (zie: indeed en in Nederland VNU met banen.nl) en alle professionele profielen (Bas, dat zou ik niet zomaar als een brainfart zien: LinkedIn, Google Profiles).
Indeed als dief van vacatures zien is hetzelfde als Google als dief van van alle informatie zien. De enige die ik daar naast jou over zie klagen zijn de kranten
En Indeed heeft inderdaad geen CV’s. LinkedIn heeft nauwelijks vacatures. De combinatie LinkedIn, Indeed en nog een beetje goede matching ertussen is direct wereldwijd marktleider op het gebied van recruitment met CV’s en vacatures.
@Michel:
Je gebeden zijn voor een deel verhoord.
Hoe ver zouden ze zijn met de matching? Volgens mij verder dan wij denken.
De vraag is vooral of ze de juiste partijen erbij betrekken. Met Nederland als grootafnemer mag je best wat investeren.
SimplyHired heeft niet het fingerspitzengefühl van datavac of jobfeed.
Ik sluit me bij Michel aan, de stapel cv´s sluit kwalitatief niet naadloos aan op de stapel vacatures, dus het kernprobleem is niet matching. Het kernprobleem is, waar zitten de kandidaten die wel op de vacatures passen en hoe krijg je ze zover om te solliciteren.
@Michel:
Damn, je hebt gelijk! Ik begin op een uitgever te lijken. En dat is het laatste waar ik mee vergeleken wil worden! Dus vanaf vandaag doe ik net of ik gek ben op het model van verticals…
Het issue met de veelal grote lappen vrije tekst in vacatures en CV’s is natuurlijk de mate waarin deze op de juiste en overeenkomstige manier kan worden geinterpreteerd. Geen sinecure; waarbij extractie en matching 1 van de richtingen is waarmee dat probleem kan worden opgelost.
Hierbij zie ik LinkedIn noch Indeed als een grote frontrunner. De laatste partij zou daarbij overigens de delicate balans met vacaturesites volledig doorbreken en haar spiders zouden per direct uitgesloten worden.
@Bas:
Die brainfart is ondertussen meer dan 10 jaar oud…
@Marc: en ik altijd maar denken dat Linkedin in 2004 het levenslicht zag en niet in 1999….
Marc, de spiders van Indeed uitsluiten is wel het laatste wat vacaturesites op dit moment zullen doen: daarmee verliezen ze teveel traffic die ze nu juist omhoog proberen te houden. Vacaturesites zouden eerder bang moeten zijn dat Indeed ze niet meer spidert. Dit weliswaar even gericht op de US markt, aangezien Indeed hier nog niet zo’n grote machtspositie heeft.
@Dirk nu nog de zoektechnologie toepassen voor profielen en je hebt een krachtige resumefinder voor openbare profielen
@Michel:
Ze zullen het per direct doen als Indeed zich als broker op gaat stellen. Want daarmee gaat Indeed ineens op hun stoel zitten. Never mix a business model…
@Bas:
Inderdaad, voor LinkedIn bestond er niets… Gaaap.
@Marc Er zullen vast vacaturesites zijn die dat gaan doen, maar of dat verstandig is.. Ik zie geen oplossing voor de spagaat waarin vacaturesites zitten (buiten zelf linkedin en indeed en co beconcurreren met eenzelfde soort modellen). De keuze om verticals zoals Indeed te blocken is denk ik alleen maar Indeed voor zijn. Wat heeft Indeed nu aan vacaturesites als ze de vacatures bij werkgevers zelf allemaal weten te indexeren? Waarom zou je als werkzoekende nog naar een vacaturesite gaan als je alle / de meeste vacatures vindt via een vertical?
@Michel:
Elke grote vacaturesite zal dat doen. Er is een zeer wankel evenwicht tussen vertical/aggregator en vacaturesites. Als een aggregator zou gaan matchen (de vraag is natuurlijk met wie?) dan wordt dat evenwicht doorbroken. Per direct. En wat is een aggregator zonder de grootste voedingsbron? Een dode aggregator.
Volgens mij zijn er meerdere redenen om niet bij een vertical te buurten. Belangrijkste redenen zijn doublures, broken/dead links en dezelfde magere zoekfunctionaliteit als de meeste vacaturesites. Maar dan wel tegenover veel meer vacatures waardoor de zoektocht nog veel moeilijker wordt.
LinkedIn beweegt vanuit networking/personal branding natuurlijk het domein van online recruitment binnen. En heeft in mijn optiek meer potentie dan verreweg de meeste vacaturesites in het bieden van een oplossing. Maar daarvoor zal het wel moeten gaan investeren in matching. De vraag is of ze zich die inspanning willen getroosten. Want in hun geval wordt het meertalig matchen. En dat is even een maatje ingewikkelder dan eentalig. Vraag maar aan Monster…
@Michel
Verticals blocken? Ik zie niet in hoe een vacaturesite dat voor elkaar zou kunnen krijgen.
@Marc
Het klopt dat 100 miljoen een hoop geld is. Ik kan niet inschatten of de voorsprong die ze daarmee halen voldoende is om dat terug te verdienen. Het matchingstrucje is in de basis niet moeilijk. Monsterboard zal daardoor geen echt grote voorsprong op kunnen bouwen.
Wat dat betreft zit er nog een duivel in de details. Internationalisatie is moeilijk omdat het aantal variabelen (vrijheidsgraden) groeit ten opzichte van de hoeveelheid brongegevens. Lokale gewoonten en gebruiken worden onderschat. Vaak is het beter een nieuwe leerinstantie op te zetten voor een specifieke thuismarkt. De vraag is of dat beter kan gebeuren door een lokale partij dan door een internationale.
Trovix claimt te matchen op basis van ’skills, work history, and education’. Deze zaken zijn juist in Nederland in hoge mate gesemantiseerd. Deze semantiek kan ingezet worden als ’spellings-/aanvullingssuggestor’ bij intake van cv of vacature. We kunnen dan koppelen en dat is vruchtbaarder dan matchen. Het is navrant dat de overheid hierin voorop loopt.
Zoals ook sociale netwerksites laten zien groeit een intelligent systeem als mensen slim keuzes voorgeschoteld krijgen. Het onderliggende proces moet daarbij in functionele zin zoveel mogelijk inzichtelijk zijn. Die keuzes resulteren in koppelingen.
Stelling: er is uiteindelijk alleen plek voor systemen die de menselijk intelligentie ondersteunen met suggesties. Niet voor systemen die de beslissingen voor ons nemen. Niet omdat we intelligent zijn, maar wel omdat we eigenwijs zijn.
@Dirk:
Nou, nou. Het matchingstrucje is niet moeilijk? Dat geldt evenzeer voor het extractietrucje. Maar echte kwaliteit is altijd moeilijk. Wat overigens geen $ 100 miljoen hoeft te kosten.
Trovix is gek genoeg veel meer een extractie- dan een matchingsengine. Alleen positioneert Monster het als matching, of liever gezegd, als Power Search.
Je stelling is overigens volledig correct; het is bijzonder hinderlijk, vanuit menselijk perspectief, dat een systeem zegt wat goed voor me is. Maar matching kan op allerlei manieren worden ingezet; niet noodzakelijkerwijs om het ‘beter te weten’.
@Marc
Als dat matchen nou werkt hè, zou daadwerkelijke plaatsing van een werkzoekende dan meer onderdeel gaan uitmaken van de pricing van jobboards?
@Nienke
Helemaal mee eens. Hoe krijg je ongeregistreerde werkzoekers zover te solliciteren, dat is de vraag. Zeker in de lagere, hogere en specialistische gelederen.
Laten we investeren in Spotajob en printmedia.
Of heeft iemand anders nog ideeën?
Misschien een kleine maar niet onbelangrijke correctie : Trovix heeft helemaal geen eigen extractie technologie…. dit is een OEM product van een andere US leverancier……
@Filip:
Een OEM product? Van wie dan?