Category Archives: Recruitment innovatie
Apply with LinkedIn: levensgevaarlijk!
Jawel, de Apply with LinkedIn knop is officieel gelanceerd. Gisteren publiceerde LinkedIn een blog posting met daarin de volgende uitleg over de waarde van de Apply with LinkedIn functie:
Starting today, we’re taking our vision of the professional web to the next level by helping our members utilize the power of their LinkedIn membership when they need it most — when applying for a job.
Wat LinkedIn vergeet te melden dat het bedrijf hiermee beoogt ook een wereldwijde database van sollicitaties te worden. En daarmee een wel heel vergaand inzicht verwerft in het gedrag van haar ‘members’. Doodeng en levensgevaarlijk.
Proven.com, vacaturesite voor vaklieden
Een interessante toevoeging aan de waaier van vacaturesites, zo mag ik Proven.com wel bestempelen. Vooral omdat de site zich exlusief richt op het zogenaamde blauweboorden werk; mensen die met hun handen werken. Een vacaturesite die uitsluitend bedoeld is voor vaklieden was ik in ieder geval nog niet eerder tegengekomen; hoewel je natuurlijk initiatieven als Werkspot hier zijdelings mee in verband kan brengen.
Proven.com is niet alleen in de keuze van haar doelgroep bijzonder. Minstens zo bijzonder is de keuze om Google Maps te gebruiken in de presentatie van werkgevers en vacatures. Een keuze die mogelijk interessant is voor de doelgroep maar die naar mijn idee weinig gelukkig uitpakt.
Twitterende passpiegel?
Soms zie je in een ander marktsegment ineens een ontwikkeling die je doet beseffen hoe snel social media verweven is geraakt in onze dagelijkse activiteiten. Zoals dit persbericht waarin melding wordt gemaakt van een retail applicatie: Twitterende passpiegel praat met Facebook:
Twitteren deden de interactieve passpiegels van Nedap Retail al volop. Sinds kort is er ook een lijntje met Facebook. Wil je weten wat je vrienden vinden van je outfit? Stuur middels een druk op de knop in de spiegel direct een berichtje en een foto van jezelf rond en binnen de kortste keren kan iedereen via het populaire sociaal netwerkmedium zijn mening geven over je nieuwe look.
Nu staat de gemiddelde Gen Y of Z natuurlijk al sinds jaar en dag met een smartphone in het pashokje, dus deze passpiegel slaat als een tang op een varken. En moet eerder als een wanhopige poging worden gezien om die kleding in de winkel te laten kopen in plaats van online. En mogelijk wat data van haar klanten los te troggelen. Een achterhoedegevecht waar alleen de leverancier van die spiegel garen bij spint.
Maar diezelfde (prijs)transparantie zal uiteindelijk ook voor bedrijven een steeds belangrijker rol gaan spelen bij het vinden en binden van de juiste medewerkers. En ook daar zullen passpiegels niet de oplossing zijn.
Onbeschaamde plug: RecruitmentLab
Vandaag een artikel op Frankwatching over RecruitmentLab in de categorie Gespot. Een stap in de richting van meer bekendheid en uiteindelijk natuurlijk world domination. Waarbij de recente herlancering van RecruitmentLab een eerste stap was.
Voor iedereen die denkt dat RecruitmentLab een goed initiatief is; volg de link naar Frankwatching en kik op het omhoog wijzende duimpje omhoog onder het artikel. Voor iedereen die denkt dat RecruitmentLab geen goed initiatief is, doe hetzelfde maar klik op het omlaag wijzende duimpje.
Social media monitoring: Coosto
Enige tijd geleden struikelde ik over Coosto tijdens het seminar Succesvol Werven. Coosto is een product van WiseGuys, het bedrijf wat onder meer de spidering voor Jobfeed verzorgt. En Coosto is een online monitoring tool die de ‘buzz’ op sociale media inzichtelijk maakt. Waarmee natuurlijk ook een ‘buzz’ rondom employer brand of andere recruitment-gerelateerde ervaringen kunnen worden gemeten.
Ik zal voortaan met regelmaat rapporteren over de buzz in online recruitmentland waarbij het format nog volledig vloeibaar is. Heeft iemand een idee of een verzoeknummer? Die zijn van harte welkom! Maar laat ik eerst eens kort door Coosto heenwandelen op basis van een onderwerp waar ik voldoende affiniteit mee heb; de vacaturesites. Dat geeft een aardig inzicht in wat Coosto kan en wat je daaraan zou kunnen hebben.
MrWork: mooi, onleesbaar en verwarrend
Vandaag is de geheel vernieuwde site van MrWork live gegaan, ruim een jaar nadat de eerste (en ernstig gemankeerde) versie van MrWork het levenslicht zag. Met de vernieuwde site is natuurlijk ook een persbericht verstuurd, en daar lees ik het volgende:
Via Facebook, Twitter, LinkedIn en Hyves verspreiden vacatures die geplaatst worden op MrWork zich als het ware vanzelf, op zoek naar de juiste kandidaat
Nou heb ik nog nooit vacatures zichzelf (als het ware) vanzelf zien verspreiden, dus dat moet ik eens van dichtbij meemaken.
Monster omarmt social media en lanceert BeKnown
Monster heeft een Facebook app gelanceerd: BeKnown. Met als subtitel The professional networking app on Facebook. Wat meteen de ambitie van Monster verraadt; de LinkedIn van Facebook worden. Maar een Facebook app? En dat voor een bedrijf wiens CEO (Sal Iannuzzi) begin van dit jaar nog de volgende (nu hilarische) woorden uitkraamde:
We operate a completely different business from LinkedIn, and don’t see them impacting our business in a meaningful way. The facts tell the story.
En wat zegt Iannuzzi gisteren in het door Monster gepubliceerde perbericht in relatie tot de lancering van BeKnown? Dit:
BeKnown is another extension of our commitment to meet the evolving needs of job seekers and employers by adding professional networking to their online recruitment, job search, and career management toolkit
Je zou toch van je stoel lazeren van het lachen als je de historie van onzinnige uitspraken van Iannuzzi niet zou kennen? Maar het beeld is duidelijk; Monster draait 180 graden en probeert met de lancering van BeKnown blijkbaar een LinkedIn copycat te worden. Eens zien of dat ook is gelukt.
Peerindex: net zo zinloos als de rest
We mogen onszelf massaal op sociale media hebben gestort, maar daarmee zijn we nog niet socialer geworden. Integendeel, zo lijkt het. De long tail moet zo snel mogelijk tot een short, fat tail worden omgetoverd. Onder het motto autoriteit willen we blijkbaar allemaal onze eigen positie meten en er vervolgens mee pronken. Inderdaad, ik heb het over die merkwaardige ‘autoriteit’meters zoals Klout, Traackr, HubSpot (TweetGrader).
Simplistische algoritmes waarmee autoriteit of reputatie wordt gereduceerd tot volume in plaats van relevantie en inhoud. Gisteren struikelde ik over PeerIndex. En als de naam enige indicatie is dan zou dit een betere ‘autoriteit’meter moeten zijn. Maar what’s in a name?
Labels.io is werkelijk hilarisch slecht
O jeetje, daar is er weer zo’n site die denkt de recruitment wereld op haar grondvesten te laten schudden: Labels.io. Met het volgende statement:
Labels.io is disrupting traditional recruitment methods, based on the idea that finding a person to hire, or a job to work for, should be easy.
Natuurlijk…, en wat gek dat nog nooit iemand anders op zo’n idee is gekomen. Maar wat is precies de ontwrichtende recruitment methode van Labels.io? Nou, ik heb oprecht niets kunnen otndekken. Ondanks de bakken met tekst die Labels.io over mij uitstort om maar uit te leggen hoe uniek ze zijn.
Zinvolle informatie voor werkzoekers? Het kan!
Post and pray. Een uitspraak waarmee het passieve karakter van een vacatureplaatsing kernachtig wordt omschreven. Je plaatst een vacature en vervolgens kan je niet anders dan wachten (en bidden) of er (geschikte) kandidaten reageren. Tegelijkertijd biedt de gemiddele vacaturesite of multiposter de plaatser van de vacature uitgebreide informatie over het aantal views en het aantal sollicitaties.
Met dat bidden valt het dus nog wel mee, zeker als je deze situatie afzet tegen het volledige gebrek aan informatie voor werkzoekers. Want hier geldt een vergelijkbare uitspraak die aanzienlijk correcter is: Apply and pray. Waarmee de situatie wordt beschreven waar een werkzoeker zich in bevindt voor en na een online sollicitatie. Die niets weet over de populariteit van de vacature die wel erg leuk lijkt. En die in het welbekende zwarte gat wordt gezogen nadat op de Verzend knop van het online sollicitatieformulier is geklikt.
Een volstrekt onwenselijke situatie die niet alleen onfatsoenlijk maar ook zeer onprettig is voor de werkzoeker. En dat terwijl er natuurlijk van alles aan kan worden gedaan.
