China stond bovenaan in de RecruitmentMatters ai barometer eindstand en mocht niet meer meedoen.

Daarna was het relatief rustig, hier aan de poort. Kijk maar.

Helaas werd die relatieve rust vanmorgen vroeg wreed verstoord door een pikante piek in het aantal slimme bots.

Waar eerdere pieken door één of twee landen kwamen, kwam deze piek door heel veel landen tegelijk.

Wat nemen we ervan mee?

De bots zijn slimmer geworden. Sneakier. Ze verstoppen zich achter wisselende ip-adressen.

Solliciteren verdrinkt in AI-badwater.

Alles wat online staat krijgt steeds meer te maken met steeds slimmere bots. Leuk en aardig, maar als normale bezoeker sta je steeds vaker en steeds langer in de rij.

Is het schadelijk?

Ja. Want door die slimme botjes, die ook maar gewoon proberen te doen wat ze is opgedragen, was ik uit mijn humeur. Als ik uit mijn humeur ben vallen er meestal slachtoffers. Zo ook nu.

Ik heb de botte bijl gepakt en halve werelddelen de toegang tot RecruitmentMatters ontzegd. Miljarden mensen – en een veelvoud van hen aan pas net opgroeiende bots – stellen het vanaf nu zonder het maatgevende inzicht van dit nu nog verder geïsoleerde fringe blog.

Geen wijze les vandaag?

Nee. RecruitmentMatters fanaten in Mongolië – en weet ik niet waar – blokkeren voelt als een achterhoedegevecht.

Misschien weet een hogere macht raad. Ik bedoel, God creëerde de mens naar Zijn evenbeeld en zag dat het goed was. De mensheid creëerde Artificiële Intelligentie en ziet de zeven plagen: bronnen vergiftigd, poorten bezet, de lucht gevuld met stemmen zonder boodschap, wapens die zichzelf smeedden, herders die hun kudde verliezen zonder dat ze het merken, mensen die het scherm verkiezen boven elkaar — en vuur, stil en precies, dat valt zoals opgedragen, door niemand door niemand die het nog weet. De vrucht der mensheid, verdrinkt in haar eigen badwater, dus misschien toch nog eens aan ‘papa’ vragen hoe het moet.