Dit staat er in een document van Indeed over Disposition data:

En het gaat mij om de geel gemarkeerde zin:

Sending disposition data to Indeed ¹could ²help you get ³more ⁴quality applicants for your jobs.

De oppervlakkige lezer, en wie is tegenwoordig nog een grondige lezer, voelt zich waarschijnlijk warm and fuzzy worden na het lezen van deze zin en denkt: Indeed gaat mij betere sollicitanten leveren als ik eerst iets aan Indeed lever. Klinkt als een goede deal. Toch?

In de geciteerde zin zitten maar liefst vier belangrijke “ontsnappingsroutes” die ervoor zorgen dat Indeed geen resultaatverplichting aangaat.

1. Het modale hulpwerkwoord: “Could“

Het woord “could” is de belangrijkste juridische disclaimer in de hele zin:

• Er wordt daarmee een mogelijkheid geschetst, maar geen garantie. In juridische zin verschuift dit de belofte van een resultaatverbintenis naar een vrijblijvende suggestie.
• Als het sturen van data nul extra sollicitanten oplevert, is de zin nog steeds waar. Immers, het had gekund. Het woord “could” dekt elke uitkomst af, inclusief een negatieve.

2. De vage bijdrage: “Help you get“

Er staat niet dat de data de sollicitanten genereert, maar dat het helpt om ze te krijgen.

• “Help” is een faciliterende term. Dit betekent dat als het resultaat uitblijft, Indeed kan aanvoeren dat de data wel degelijk heeft “geholpen” (bijvoorbeeld door betere indexering), maar dat andere factoren (zoals een slecht geschreven vacaturetekst of een laag salaris) het eindresultaat hebben verhinderd.

• De verantwoordelijkheid voor het uiteindelijke succes wordt subtiel teruggelegd bij de gebruiker. Indeed is slechts een assistent in het proces, niet de verantwoordelijke voor het resultaat.

3. De relatieve vergelijking: “More“

Het gebruik van “more” suggereert een verbetering ten opzichte van een nulmeting of een huidige status.

• Zonder expliciete nulmeting (baseline) is “meer” niet te bewijzen of te ontkrachten. Als je voorheen 10 sollicitanten kreeg en nu 11, waarvan de kwaliteit marginaal verschilt, is aan de voorwaarde “more quality applicants” technisch gezien al voldaan.

• Het woord “more” creëert de illusie van groei zonder een specifiek groeipercentage of een concreet doel te noemen.

4. De subjectieve kwalificatie: “Quality“

Wat definieert een “kwaliteits” sollicitant?

• “Quality” is een subjectief en niet-juridisch begrip. Zonder een vooraf gedefinieerde meetlat (bijvoorbeeld: “sollicitanten met minimaal 5 jaar relevante werkervaring”) kan Indeed altijd beweren dat de kwaliteit is verbeterd op basis van hun eigen algoritmen of parameters.

• Omdat kwaliteit in het oog van de recruiter ligt, kan Indeed nooit worden afgerekend op het uitblijven hiervan. Wat de één een kwaliteitscandidaat vindt, vindt de ander een mismatch. Door dit niet te kwantificeren, blijft de claim juridisch ongrijpbaar.

De zin is een klassiek voorbeeld van een marketingclaim zonder juridische tanden. Het is een aanbeveling verpakt in voorwaardelijke taal, waardoor Indeed de voordelen van de data-overdracht kan promoten zonder aansprakelijk te zijn voor de effectiviteit ervan.

En dit is dus de wijze waarop Indeed een data grab doet (disposition data) zonder ook maar één concrete tegenprestatie te hoeven leveren. En dit is tevens een reden waarom ik een grafhekel aan marketing heb.

Ik heb geprobeerd een marketing-vrije tekst te maken. Het is slechts deels gelukt:

Door het delen van disposition gegevens garandeert Indeed dat u de AVG met voeten treedt tenzij u expliciet aan iedere sollicitant (voor iedere vacature) expliciet, enkelvoudig, geïnformeerd (gaat nooit lukken) en ongedwongen (gaat nooit lukken) toestemming vraagt voor het delen van disposition data met Indeed.

Zou een oppervlakkige lezer hier een warm & fuzzy gevoel van krijgen? Ik denk het niet, en dat is ook zeker niet de bedoeling.