Zes jaar geleden was ik boos op rechters. Ze wezen goede allochtonen af vanwege onvoldoende kennis van spreekwoorden en gezegden. Maar nu ben ik, in het jargon van mijn jongste dochter, blij op ze.
Ze hebben namelijk weer eens onafhankelijk onderzoek laten doen naar hun selectiepraktijk. Dat is goed. Ze hebben het onderzoek laten doen door drie uitstekende wetenschappers. Dat is beter. Ze nemen de aanbevelingen uit het onderzoek over. Dat is nóg beter. Maar het allerbeste vind ik dat ze laten zien hoe je goed moet matchen, magistraal zelfs.
Lees maar:
Wat is goed matchen?
Als je goed wilt matchen moet je drie dingen doen.
- Opschrijven welke criteria belangrijk zijn.
- Kandidaten scoren op die criteria.
- Scores optellen.
Dit is misschien niet makkelijk. Maar het is wel eenvoudig.
Wat is slecht matchen?
Als je slecht wil matchen dan heb je meer mogelijkheden.
Voeg skills toe, doe iets met ai of ga holistisch vibreren.
Dit is misschien wel makkelijk, maar het is niet eenvoudig.
Matchen rechters goed of slecht?
Dat onze rechters slecht matchen, dat blijkt uit het onderzoek. Ze zetten tests in die weinig opleveren, ze recidiveren door allochtonen nog steeds op achterstand te zetten en ze doen een nutteloos napraatje over de scores. Vreselijk, allemaal, maar niet zeldzaam.
Wel zeldzaam is goed matchen. En dat doen de rechters ook, volgens het onderzoek.
Dit is voor mij bijzonder genoeg om ze vrij te spreken van hun zonden, op voorwaarde dat ze zich houden aan de gedragsaanwijzingen in het rapport.
Magistraal matchen, kan iedereen dat?
Oké. Ik heb geen idee waarom je dit nog aan het lezen bent in plaats van het rapport. Maar vooruit.
In principe kan iedereen magistraal matchen. Als ie een beetje Latijn kent.
Magistraal matchen gaat namelijk volgens het adagium:
Nulla selectio sine lege praevia selectionis
Het betekent zoiets als ‘niet lopen eikelen met je match’.
Geen wijze les vandaag?
Niet voor mij, als matchtriboloog. Wel voor wie allemaal nog steeds onzin toevoegt aan zijn match. Weg ermee! Bezint eer gij begint.