Het ‘begrip’ Social Graph buzzt in de blogosfeer. Recent heb ik in de wekelijkse leesmap een aantal artikelen vermeld die dit onderwerp behandelen. Maar onder de term Social Graph heb ik er tot op heden weinig aandacht aan besteed. Ten onrechte, denk ik. Daarom vandaag een uitgebreide entry over dit onderwerp
Wel één van de 3G’s, maar niet té
Om iets viraal te laten gaan, moet je één van de drie G’s erin hebben zitten. Grof, geil of geweldadig. En dat moet dan in combinatie met grappig zijn, want gewoon grappig is doorgaans niet grappig genoeg om iets viraal te laten gaan. Maar hoe doe je dat nu zonder dat het ranzig wordt?
Neem een product als de wonderbra. Een product waar je natuurlijk snel over de top gaat, maar deze Spaanse viral laat zien dat het ook heel netjes, en toch heel goed kan. De vraag is nu; hoe vertaal je dit naar recruitment? Nou ja, daar heb je slimme mensen voor.
Social networks en sollicitaties
Viadeo heeft onderzoek gedaan naar de invloed die persoonlijke informatie op het internet heeft op sollicitatieprocedures. Belangrijkste conclusie: één op de vijf werkgevers zoekt online naar gegevens over sollicitanten. Nog belangrijker, want wél iets wat we misschien nog niet wisten: 59 procent zegt dat de gevonden informatie doorslaggevend is om iemand wel of niet uit te nodigen voor een gesprek. ‘Een kwart van de hr-verantwoordelijken wijst kandidaten af na het vinden van bepaalde informatie op het internet.’ (via: (meer…)
Monster wederom misbruikt
In de tweede helft van augustus bleek dat de CV database van Monster was gekraakt. Wat vervolgens leidde tot een soap waarin Monster vooral haar best deed de eigen rol te minimaliseren.
En afgelopen maandag bleek dat Monster wederom een aanval te verduren heeft gehad.
In dit laatste geval gaat het niet om CV’s maar om vacatures van bekende bedrijven. Bezoekers van die vacatures werden vervolgens omgeleid naar servers waar software op stond om hun PC te infecteren. Of hoe zoeken naar banen een wel heel negatieve ervaring kan worden!
We think
Vannavond bij het VIP diner van Marketing 3 een inspirerende presentatie gehad van Charles Leadbeater. De man die zeer veel spreekt over ‘wikinomics’ en de kracht van de massa samenwerking. Hij adviseert hier o.a. Tony Blair over, maar ook b.v. de stad Shanghai. Hij gelooft, net als mij, dat er een sociale verandering op gang komt waarvan we nog niet kunnen inzien wat er gebeurt, maar dat hij gebeurt staat buiten kijf. De massa samenwerking zie je in alle facetten van de markt nu terug. Kijk alleen al naar de demonstraties deze weken van de scholieren, die door snelle media bij elkaar komen en weer net zo snel uit elkaar zijn.
De impact is gigantisch. Leuk detail vond ik dat hij stelde dat China daar een enorme remmende werking zal krijgen van het communistische stelsel. Dit zal een emense rem geven op het creatieve vermogen, of een omslag naar een democratie. Ik ben benieuwd welke van de twee, maar als je z’n statement vrij vertaald moeten we hopen dat ze nog lang communistisch blijven.
Hoe ga je er nu echter met bedrijven mee om? Hoeveel openheid ben je bereid te geven? Hoeveel werk je samen met je klanten? Hoe krijg je het voor elkaar dat mensen gratis werk voor je doen? (meer…)
Jongen en sociale netwerken
Het blog van de redactie van nu en Emerce maken beide melding van het social networking event over privacy en sociale netwerken. Interessante stellingen over hoe jongeren daarmee omgaan.
Het CBP komt binnenkort, volgens sommigen 7 jaar te laat, met een code, die volgens anderen dan weer toch niet zal werken. Wel hebben ze privacy voorvechter Sjoera Nas (oud XS4All en Bits4Freedom) iemand aangetrokken die weet waar ze over praat, maar toch is de vraag of je dit wettelijk kan regelen. Zoals Raymond Spanjer ook zegt: tja, wij mogen officieel geen gegevens vastleggen van mensen onder de 16 zonder schriftelijke toestemming van de ouders (dat zegt de wet), maar als we zeggen: je moet minimaal 16 zijn, zegt iedereen dat ze 17 zijn.
Verder interessante uitspraken:
– Anoniem aanwezig zijn op het web is volgens de meeste jongeren een illusie, zo stelden Remco Pijpers van Mijn Kind Online en Marjolijn Bonthuis van Digibewust.
– Twintig procent van de ondervraagden heeft nooit nagedacht over zijn online privacy en 10 procent vindt dat zelfs niet nodig.
– Professor Valkenburg: “Jongeren van 15 jaar weten heel goed wat een risico is. Maar hun hang naar sensatie is groter dan bij volwassenen en ze kunnen dat risicogedrag niet goed kanaliseren”
Avantgardisme in de krantenwereld
De daling van de oplage van de landelijke dagbladen blijft maar doorzetten. Welke noodgrepen moet een dagblad doen om hot topic te blijven? Wat is de toekomst van ‘het gedrukte’? Hoe reageert de gevestigde orde op technologische veranderingen als bijvoorbeeld epaper?
nrc.next zegt ontwikkelingen als epaper in de gaten te houden en voeren nu al gesprekken over hoe erop in te springen als het doorzet. Maar hoe belangrijk is crossmedia tot nu toe?
Maar enkele lezers per dag maken (meer…)
De snelle manier van werven
Zojuist kreeg ik wederom een mailtje via Linkedin, of ik nog iemand kende voor een functie bij het bedrijf.
Beste relatie,
Met alle nieuwe ontwikkelingen binnen XXXXX zijn we ons team flink aan het uitbreiden.
We zoeken hard naar een Account Manager, die zijn / haar tanden wil zetten in new business en het uitbouwen van relaties. Als je iemand weet, houden we ons erg graag aanbevolen.
Met vriendelijke groet,
XXXXX
XXXXXXXXXX
Dit alles gevolgd door de vacature, die verder behoorlijk is opgebouwd.
Wat is hier mis mee?
1) Het is niet persoonlijk. Beste relatie is voor mij, en velen met mij, gelijk aan delete.
2) Hoe bedoel je, als je iemand weet. Je ziet in Linkedin toch wie ik ken? Waarom moet ik voor je zoeken. Dames en heren recruiters en ondernemers: je hebt een prachtige bak met profielen waarin je zelf kan zoeken.
3) Wat is mijn incentive? Zeker deze relatie, van wie ik al jaren niets gehoord heb, is niet de eerste die ik zou helpen. Maar waarom zou ik je uberhaupt helpen? Wat is mijn incentive?
De snelle manier van werven, doorgaans niet effectief. Werven is een tijdrovende business. Snelle oplossingen zijn doorgaans slechte oplossingen. Als je serieus mensen wilt vinden, zal je tijd moeten investeren om deze te zoeken, te vinden en te overtuigen.
The Internet is Us(ing us)
Simpel jat- en aanpaswerk deze titel; met dank aan Michael Wesh. Wij zijn in de Web 2.0 wereld allemaal prosumers geworden. Wij consumeren niet alleen content, maar produceren het ook. Op allerlei manieren, en in grote hoeveelheden: The Internet is us!
Bedrijven op wiens websites die “user generated content” wordt geplaatst mogen zich verheugen in een soms obscene marktwaarde (bv. MySpace, Facebook, Flickr, YouTube): The Internet is using us?
Wegens succes geprolongeerd? Clickbeurs.nl??
In mei van dit jaar opende voor het tweede jaar de virtuele carriërebeurs Clickbeurs van Totaljobs haar deuren. HRlog gaf hier een korte impressie van, die bepaald niet positief was. Ook het commentaar was vrijwel unaniem negatief; met uitzondering van een paar Reed Elsevier medewerkers die dachten slim te zijn.
Desondanks begreep ik via welingelichte kringen dat de Clickbeurs een commercieel succes zou zijn geweest. Hoewel ik Clickbeurs met een legohuis heb vergeleken (het is (vrijwel) identiek aan het Habbo hotel) is stompzinnig design en dito interactie blijkbaar geen garantie voor een mislukking.
