Ik ben echt fokking OUD. Nee, serieus! Ik merk het elke dag.
Ik ben de laatste telg van die straks verloren generatie die nog bij mensen op de stoep stond zonder van tevoren te weten of hij/zij thuis was. De woorden: “Kan *** vanmiddag buiten komen spelen?” kwamen dan uit mijn mond rollen. Bij m’n overbuurmeisje, aan de deur.

