Ik heb ondertussen de nodige artikelen geschreven over disposition data, en ik dacht dat ik de omvang van de data grab van Indeed ondertussen wel in beeld had. Maar ik was helaas te optimistisch, want Indeed blijkt een nog grotere data grab te doen dan ik al had geconstateerd. Om dat te ontdekken was het nodig om rond te waren in de catacomben van Indeed waar de API specificaties opgeslagen liggen. Een ruige plek, maar het bleek de moeite waard.

Lees je even mee?

Disposition status
Hieronder vind je een overzicht van het maximaal aantal statusindicatoren die Indeed onderkent voor het volledige sollicitatieproces, tot en met een eventuele aanname van de sollicitant:

Indeed standard disposition statuses – Indeed

Indeed wil echt het naadje van de kous weten… Om bovenstaande lijst ook in het perspectief van de recruitmentwereld te plaatsen; iedere werkgever heeft waarschijnlijk een eigen lijstje aan statusindicatoren (meestal een stuk kleiner dan Indeed’s lijst), daarnaast hebben de meer dan 300 ATS’en die een integratie met Indeed hebben ongetwijfeld ieder hun eigen set aan statusindicatoren. Een spreekwoordelijke Toren van Babylon is hiervan het resultaat, what could possibly go wrong?

Getrapte verantwoordelijkheid
De ATS’en zijn degene die de koppeling tussen de statusindicatoren van de klant en die van Indeed tot stand moeten brengen, om niet natuurlijk…. Verder is het ATS de onvrijwillige boodschapper van Indeed bij het brengen van de volgende boodschap. Waarmee de dominantie van Indeed ook nog even wordt vastgesteld. Dit is wat Indeed tegen die meer dan 300 ATS’en zegt:

You agree to inform your clients that they will be opted-in to share Disposition Data with Indeed, through a prior notice to all such clients (through an email, your Platform, website pop up, or similar means), specifying the date of deployment of and/or date of availability of the Indeed Integration or API bundle that allows for the Indeed Integration. In such notice, you must include information that the use of Indeed Integration is at all times governed by Indeed’s terms of service, Indeed’s cookie policy, and privacy policy, and links to those should be provided to your clients (“Indeed Integration Information”). You must specifically share that Disposition Data will be transferred to Indeed as data controller in accordance with Indeed’s privacy policy.

Voor alle twijfelaars onder u; Indeed wil(de) haar klanten (en de partners als tussenpersoon) dus forceren tot het opleveren van disposition data, via een automatische opt-in. Natuurlijk moet er dan ook een opt-out zijn, maar daarvoor moet de werkgever en het ATS wel wat doen:

A Disposition Data integration must provide an explicit option to opt-out of sending Disposition Data to Indeed (this option to opt-out must be made available for your clients at any time by either (i) providing your clients with your company contact email or (ii) providing an opt-out functionality within your Platform. (NOTE such clients shall NOT under any circumstances be instructed to contact Indeed to opt-out).

Dus een ATS moet een opt-in en opt-out optie realiseren, de klant informeren en de eventuele fall-out managen. Indeed wil overduidelijk de lusten en niet de lasten van disposition data. En we zijn er nog niet, het ATS moet ook nog de volgende informatie met de klanten delen:

You must specifically share that Disposition Data will be transferred to Indeed as data controller in accordance with Indeed’s privacy policy

Dit soort legalese klinkt voor de niet-ingevoerde lezer vertrouwenwaardig, maar het tegendeel is waar. Het betekent dat Indeed een knip zet in de verantwoordelijkheid over distribution data. Oftewel, de ATS-klanten hebben hier niets te zeggen over de data die bij Indeed wordt opgeslagen. Het betekent ook dat Indeed hiermee de ATS-klanten de verantwoordelijkheid hebben om hun sollicitanten op de hoogte te brengen van het feit dat de stappen in het sollcitatieproces worden doorgestuurd naar Indeed.

Meer data dan alleen de disposition status
Ten aanzien van de disposition data is er nog wel een puntje van aandacht, want het zijn niet alleen maar de Indeed statusindicatoren die door een ATS worden teruggeleverd. De API documentatie levert namelijk deze specificatie:

send – Indeed

Toe maar! Indeed verzameld aanzienlijk meer per disposition data status (Indeed disposition status to which the raw disposition status maps), er worden nog drie extrA items meegeleverd:

• rawDispositionStatus (de status zoals de werkgever die gebruikt, en waar Indeed niets mee te maken heeft)
• rawDispositionDetail (eventuele details die bij de statusverandering horen, EN waar Indeed eveneens niets mee te maken heeft)
• applicationSourceName ( dit is als volgt omschreven: The source of the job application, such as a job board, career site, search firm, or social network. If not specified, it’s assumed that the application came from Indeed.) Indien hengelt hiermee allerlei informatie naar binnen waar ze in mijn optiek totaal geen recht op heeft, een buitensporige data grab. Verder geeft de aanname naar alle waarschijnlijkheid een oververtegenwoordiging van Indeed in de statistieken…

Resumerend, Indeed verzameld zonder juridische grondslag de disposition status van kandidaten in het sollicitatieproces. Verder verzameld Indeed ook nog eens een beoordeling van een recruiter over de kandidaat (Yes, No, Maybe) zonder enige context. En daar komt nu dus ook nog eens de onrechtmatige verzameling van aanvullende disposition data (de klantcode, additionele informatie gerelateerd aan de klantcode) bij en de getrapte verantwoordelijkheid bij.

En zou het wat Indeed betreft hierbij blijven? Voor ATS’en, werkgevers en sollicitanten is dit een schoolvoorbeeld van Enshittification. Waarbij sollicitanten verreweg de grootste verliezer zijn, niet in de laatste plaats omdat ze volstrekt onwetend zijn van het eigenhandig om zeep brengen van de eigen loopbaan.