Don’t shit where you eat is een krachtige waarschuwing ter voorkoming van een vermijdbare vertroebeling in de “relatie” tussen een softwareleverancier en een potentiële klant. In haar (jeugdige) arrogantie denkt een softwareleverancier de business van de potentiële klant beter te kennen dan de klant zelf, en natuurlijk is de eigen software-oplossing bij uitstek de remedie voor één of meerdere businessuitdagingen. Maar de potentiële klant is niet gevoelig voor de argumenten van de softwareleverancier… Snapt de potentiële klant de eigen business soms niet? Domme, domme potentiële klant.
Klinkt dit herkenbaar? Dat zou wel zo moeten zijn. Want in de huidige tsunami aan software-toepassingen met een AI-sausje speelt dit scenario zich bijna dagelijks af, ook binnen het recruitment domein. Vandaag wil ik een prachtig voorbeeld van dit gedrag illustreren op basis van een artikel van 8vance (geschreven door Laurens Waling (Chief (HR) Evangelist) één voor één de in het artikel gebruikte argumenten analyseren tegen hierboven beschreven achtergrond. Ter lering ende vermaak.
