Na de de hamburger, Coca-Cola, de daaruitvolgende obesitasepidemie, de iPhone en Walt Disney heeft een ander Amerikaans cultuurgoed zich sinds gisteren in Nederland genesteld: Glassdoor. Voor sommigen een aanleiding voor vreugde. Eindelijk krijgen we ook in Nederland ’transparantie’ op de arbeidsmarkt. Eindelijk weten we straks écht waar we voor kiezen als we bij werkgever x of y onze sollicitatie op hoop van zegen achterlaten in een systeem waarvan de naam óók al uit de VS is geïmporteerd, het Applicant Tracking System.
ICYMI: Glassdoor is een site waar men een beoordeling kan achterlaten van een werkgever. In Amerika is Glassdoor een hit en heeft daarom volgens onze onvolprezen online-bullshit-verdelger Marc Drees “een kans van slagen”. Het heeft in de VS z’n bestaansrecht bewezen, dus willen we het hier ook hebben. Als dat de redenering is, wacht ik in spanning af welk volgende Amerikaanse product de overstap naar Europa maakt: het vrije wapenbezit, de doodstraf of het onbetaalde zwangerschapsverlof?
Iedereen hangt op houten frames getrokken canvas foto’s van familieleden aan de muur. Niet lang meer. Personeel dat met stoffen én machines kan omgaan, resultaatgericht en met zelfdiscipline, met accuratesse en oog voor detail, is moeilijk te krijgen. De war for talent in de framebouwerij is aanstaande.
V werft trainees! Ben je niet te oud? Dan mag je solliciteren. Er wordt dan gekeken of je goed genoeg bent voor de selectiedag.
