Twitter, voor wie het niet weet, een ‘wie wat waar’ achtige tool. Populair onder online marketeers, paar duizend in Nederland. Dus voor recruitment doelen… nou ja, niet effectief is een groot woord. Simpele voorbeelden wat je er mee kan. (meer…)

Gisteren ontving ik een brief van Fortis, een nieuwe verzkeringspolis. Wat zie ik op de achterkant van mijn enveloppe:

Meet yourself. En beslis: waar wordt mijn talent herkend? Fortis.nl/career.

Beste werkgever 2007 Intermediair.

Tot zover dacht ik: hmmm, bijzonder, niet slecht.

(meer…)

Wie-o-Wie is al eng goed als het gaat om het checken van sollicitanten door bedrijven, waarbij ik niet vaak genoeg kan herhalen, ook wie-o-wie is niet onfeilbaar en de kans op PERSOONSVERWARRING blijft aanwezig, dus besluit eerst of iemand op gesprek mag komen, ga hem daarna pas checken. Nu hebben ze ook de andere kant gemaakt: check als sollicitant je bedrijf uit op wie-o-wie bedrijven. Ondanks de beta werkt het best aardig.

Net zag ik een banner van KPN: we hebben voor je geen baan, maar een loopbaan. Eindelijk een partij die dat weer durft te zeggen. Want daar waar iedereen zich de laatste jaren richt op het jobhoppen zijn er genoeg mensen in de markt die echt wel carrière willen maken bij één bedrijf. Ik vraag me echter af of de KPN organisatie dat toestaat, is doorgroei intern daar echt goed mogelijk? En de tweede opmerking is dat ze zich juist weer richten op young professionals. En laat dat nu net niet de groep zijn waarop je dit zou moeten richten volgens mij. Die willen namelijk eerst snuffelen, dan settelen. Ach, de intentie is goed, over de uitvoering (doelgroepkeuze en vooral de vraag of de interne organisatie het toelaat) heb ik dus mijn twijfels.

Schreven we eerder over lokatiebeleid als arbeidsmarkt tool, bereikt ons vandaag het nieuws dat Fortis voor Amsterdam kiest als nieuwe hoofdkantoor. Ze nemen hun intrek in het oude ABN AMRO kantoor, dat ze natuurlijk hebben overgenomen. Amsterdam is immers het financiële centrum van Nederland, zo luidt de conclusie. (meer…)

Staken, het is een goed recht van mensen. En het heeft veel goed gedaan voor de rechten van werknemers. Ik ben ook niet per sé tegen het stakingsrecht, verre van, ik ben voor. Toch ga ik regelmatig hard van leer tegen redenen dat we in Nederland staken (zoals bij buschauffeurs voor betere bussen) en manieren waarop we staken (zoals vrachtwagenchauffeurs die nooit staken, maar enkel iedereen willen irriteren). Eén van de redenen dat vrachtwagenchauffeurs nooit echt staken (gewoon het werk neerleggen) is omdat ze weten dat ze dan aantonen hoe relatief nutteloos hun werk is en hoe makkelijk het kan worden overgenomen. Daarom leggen ze altijd het land plat.
(meer…)

Gisteren werd ik geïnterviewd door een drietal studenten die bezig zijn met een scriptie op het gebied van recruitment en HR. Ze wilde van mij vooral de trends en ontwikkelingen horen. Eén daarvan is natuurlijk de toename van het belang van alumni. Houd contact met je ex medewerkers. Toen ik dit zei zag ik een paar gezichten vertrekken, wat blijkt: hun HR docente vind dit onzin.

(meer…)