De Amerikaanse arbeidsmarkt laat een zeer merkwaardige situatie zien; een onveranderd hoge werkloosheid gekoppeld aan een sterk stijgend uitzendvolume. Deze situatie heb ik eerder proberen te verklaren door een toename van het aantal uitzenbanen die min of meer gelijke tred houdt met de groei van de beroepsbevolking.

Als een gevolg blijft de werkloosheid (als een percentage van de beroepsbevolking) gelijk, terwijl het uitzenvolume wel kan groeien. Het betekent ook dat er sprake is van een verplaatsing van vaste banen naar tijdelijke banen, met een gelijktijdige erosie van het salaris; aangezien een uitzendbaan een gemiddeld lager uurtatief heeft in vergelijking met een overeenkomstige vaste baan.

(meer…)

Volgens de meest recente Werkmonitor van Randstad zijn Nederlandse werknemers bijzonder tevreden met hun huidige werkgever. Op de vraag: How satisfied are you in general to work for your current employer? bleek maar liefst 80% (zeer) tevreden te zijn. Hoezo een toenemende mobiliteit? En met deze score zijn we de trotse koploper in de wereld (of althans in de 27 landen waar Randstad haar kwartaal onderzoek doet).

Een stuk minder gaat het in bijvoorbeeld Spanje of Griekenland. Daar is de tevredenheid aanzienlijk lager in vergelijking met ons kikkerlandje:

(meer…)

Dankzij een artikel op ZeroHedge ben ik er eindelijk achter hoe de officiele werkloosheid in de VS hardnekkig op 10% kan blijven staan terwijl de uitzendbusiness als een krankzinnige groeit. Om de uitdrukking one man  – one vote te parafraseren: one man  – one job bestaat helemaal niet meer! Het is nu one man – multiple jobs geworden!

Waar vroeger een relatie tussen werkgelegenheid en uitzendvolume bestond is dat in de huidige tijd dus niet langer het geval. Een werkzoeker die meerdere part-time banen invult wordt tenslotte maar 1 keer geteld als zijnde werkend. En als deze situatie zich massaal genoeg voordoet is er dus sprake van een trendbreuk met historische cijfers.

(meer…)