Vanmiddag publiceerde het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics (BLS) haar maandelijkse rapport over de werkgelegenheid in de VS. Volgens de BLS zijn er in juli 2010 131.000 banen verdwenen; de werkgelegenheid is desondanks gelijk gebleven op 9,5%. Uitsluitend op basis van het werkloosheidspercentage zal niemand van deze cijfers schrikken. Maar daarmee is het verhaal niet gedaan.
Want de BLS heeft ook een correctie uitgevoerd op de door haar gepubliceerde cijfers over juni 2010: de eerder gerapporteerde krimp van 125.000 banen is bijgesteld naar een krimp van 221.000 banen! Hiermee heeft de BLS overigens de gebakken lucht van het Birth/Death model over juni (+147.000 banen) slechts ten dele gecompenseerd. Toekomstige neerwaartse bijstelling ligt in de lijn der verwachting…
Maar de belangrijjkste vraag is natuurlijk: hoe kan er nou in twee maanden tijd meer dan 350.000 banen verdwijnen en tegelijkertijd het werkloosheidspercentage dalen? Een reductie van banen levert toch juist een hogere werkloosheid? Jawel, tenzij het aantal werkzoekenden nog harder daalt dan het aantal banen. En dat is precies wat er aan de hand is.

