Marc Drees Eerder vandaag werd ik getipt over een bijzondere ontwikkeling op de StepStone site; de vacaturesite zou bij sollicitaties om e-mails hengelen. En dat blijkt te kloppen, waarmee StepStone haar klanten bepaald geen dienst bewijst. Want de vacaturesites blokkeert de mogelijkheid tot solliciteren indien een werkzoeker zijn/haar e-mailadres niet invoert:
Marc Drees Stel, ik heb iemand ontmoet en die persoon wenst mij aan zijn/haar lijst van connecties op LinkedIn toe te voegen. Dan stuurt die persoon mij een Invitation. Maar aangezien hij/zij mij wenst toe te voegen aan de lijst van connecties verwacht ik toch een uitnodiging met een persoonlijke noot. En niet de obligate:
[…] has indicated you are a person they’ve done business with at […]
Dit is namelijk niet zelden aantoonbaar onjuist (ik heb zelden business gedaan met de afzender) maar ook ronduit beledigend. Want het zegt feitelijk dat de afzender niet de moeite wenst te nemen om een persoonlijke uitnodiging te sturen; het gaat hem/haar uitsluitend om het verhogen van het aantal connecties. Ik ben volgens de afzender een +1 in de connectieteller.
FOUT!
Marc Drees 
Waarom zou RecruitmentMatters aan linkruil moeten doen met website XYZ? Die vraag stel ik me noodgedwongen meerdere keren per week als direct gevolg van allerlei uitnodingen van volstrekt onbekende partijen die de voordelen van linkbuilding aan mij proberen uit te leggen. Om vervolgens aan mij te vragen eerst een link op RecruitmentMatters richting hun site te plaatsen alvorens zij bereid zijn hetzelfde richting RecruitmentMatters te doen. Een heel merkwaardige gang van zaken, of ben ik nou gek?
Het lijkt me namelijk fatsoenlijker (en een stuk logischer) om voorafgaand aan een dergelijk verzoek eerst die link te plaatsen richting de partij waar je een dergelijk verzoek aan doet. Die vervolgens, na beoordeling van de meerwaarde van die link, kan besluiten om een link de andere kant op te plaatsen.
Overigens zou een korte scan van RecruitmentMatters leren dat er uberhaupt geen linkhandel plaatsvindt. Simpelweg omdat er (voor zover ik kan overzien) geen enkel voordeel voor bezoekers uit voortvloeit. Dus misschien wilt u allen stoppen met uw spam? Ik zou dat in ieder geval ten zeerste waarderen.
Marc Drees 
Steeds meer sites lijken door het opplakken van een Facebook, Hyves, Twitter en LinkedIn icoon te denken dat ze deel kunnen uitmaken van de ‘social media’. Ook al hebben die iconen voor de bezoeker geen enkele functie of relevantie. Want waarom zou ik deel uit willen maken van een bedrijfshyve, ‘connecten’ met het bedrijf op Facebook of LinkedIn of de twitterdiarree van een bedrijf over me heen uitgestort willen krijgen? Ik heb geen idee.
Ik vraag me af hoelang het gaat duren voordat deze ‘social buttons’ zo omnipresent zijn dat ze door bezoekers automatisch genegeerd gaan worden. Visuele spam, net als alle andere reclame-uitingen.
Marc Drees 
Enige tijd geleden kreeg ik een mailtje van de eigenaar van een vacaturesite met de melding dat hij van een LinkedIn groep was verwijderd nadat hij in die groep vacatures had geplaatst. Op zich niet veel bijzonders. Maar in dit geval zat er een staartje aan. Want voordat hij van die groep werd verwijderd kreeg hij een mailtje van de eigenaar van de groep met onder meer de volgende tekst:
Je kan dit soort vacatures plaatsen tegen een tarief van EUR 25,- excl. btw per geplaatste vacature.
En dat is wel bijzonder! Want hiermee geeft de groepseigenaar dus aan met een LinkedIn groep geld te willen verdienen. En dat mag helemaal niet.
Marc Drees 
Een kleine week geleden gaven via Twitter een tweetal (ex-) Monsterboard gebruikers onafhankelijk van elkaar aan spam te hebben ontvangen op een e-mail adres wat zij exclusief voor hun Monsterboard account gebruikten. Daar gaat de onderzoeksradar natuurlijk meteen van in de alarmstand. Tijd voor enig nader speurwerk.
Waarbij ik achtereenvolgens het registratieproces van Monsterboard heb bekeken, de hardheid van de argumenten van de betreffende Monsterboard gebruikers heb beoordeeld, Monsterboard om een reactie heb gevraagd en de potentiele spammer heb bekeken. En als laatste er ook nog even een verhaaltje van gemaakt. Dit verhaaltje dus.
Marc Drees Ik heb al heel wat soorten spam gehad, maar deze is volstrekt nieuw:
Zouden spammers een nieuwe markt hebben ontdekt, met dank aan de hogere werkloosheid?
Ik received my fair share of spam but this one is completely new to me:
Did spammers discovered a new market, thanks to the higher unemployment?
Marc Drees 
Vandaag ontving ik onderstaand verzoek van vertical search engine Jobrapido:
We willen u graag attenderen op een service die zeer nuttig kan zijn voor uw website en haar bezoekers: www.jobrapido.nl, een zoekmachine die gespecialiseerd is in Nederlandse vacatures. Met Job Rapido kunnen werkzoekenden meer dan 250.000 vacatures afkomstig van honderden Nederlandse vacaturesites raadplegen. Job Rapido is gratis en eenvoudig te gebruiken.
Wij zijn van mening dat Job Rapido een nuttige en waardevolle service is voor bezoekers van uw website die op zoek zijn naar een baan. Daarom nodigen wij u graag uit een link naar Job Rapido met bijvoorbeeld de tekst "Vacatures met Job Rapido" te plaatsen op uw webpage
Gastblogger 
Afgelopen jaar heeft social media als distributie tool voor berichten (bij recruitment vooral vacatures) een enorme vlucht genomen. Voor recruiters een uitkomst wan zij kunnen hun professionele netwerk direct bevragen en inzetten om mee te helpen zoeken naar geschikte kandidaten.
Zogenaamde ‘shouts’ – het (door-)sturen van berichten die door een groep mensen kan worden gelezen/gehoord – worden door steeds meer toepassingen enabled binnen de bekende sociale netwerken. Via Linkedin (statusupdates en groepen), via Hyves (wie-wat-waar), Twitter tweets en Facebook updates. Het gevolg is dat mensen steeds meer gaan filteren omdat het gros van de berichten niet relevant voor hen is. Er wordt op zijn best nog aan cherry-picking gedaan.
Marc Drees 
Facebook heeft met haar Like knop en het wederom verkloten van privacy instellingen het nodige losgemaakt. Met felle discussies over voordelen en risico’s als gevolg. Voor mij is de Like knop niets minder dan een herhaling van zetten door Facebook. Het is Facebook Beacon op herhaling, maar nu better, bigger en vooral enger. Met name omdat Facebook een chronisch gebrek aan respect voor mijn privacy aan de dag legt.
Dat is vooral eng omdat Facebook een bijzonder dominante factor geworden in de wereld van sociale media. En een love baby voor partijen die in Facebook investeren.
Maar is Facebook daarmee ook waardevol voor mij, als gebruiker? Want waar ik graag in control wil zijn over mijn content is dat als vloeken in de kerk voor Facebook. Tenslotte kan er alleen maar veel geld worden verdiend als zij in control zijn. Over mijn content…
With their Like button screwing up the privacy settings again, Facebook has caused quite a stir, with heated discussions about benefits and risks as a result. For me the Like button is nothing more than a repetition of moves by Facebook. It is Facebook Beacon on repeat, but now better, bigger and especially more scary. In particular, because Facebook shows a chronic lack of respect for my privacy.
That is especially scary because Facebook has become a very dominant factor in the world of social media. And a love child for parties who invest in Facebook.
But is Facebook also valuable for me as a user? Because me wanting to be in control of my own content, is more like swearing in church for Facebook. Finally though, the only way for them to earn a lot of money is to be in control. Of my content …
