Ik heb een nieuwe term geleerd. De ‘recruiting gap’. En het kan niemand anders zijn dan John – pardon, dr John – Sullivan die hem bedacht heeft. De ‘recruiting gap’ gaat over het feit dat er een handjevol bedrijven met een sterrenstatus is. Deze bedrijven houden er een ‘compelling approach’ op na als het gaat om ‘managing talent’. Zij geven de rest van ons arme stervelingen finaal het nakijken.
De usual suspects zijn vanzelfsprekend Google, Facebook en Apple, bedrijven waarbij werkinhoud, primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden en nog een hele trits andere zaken op een dusdanig ‘coole’ manier geregeld zijn, dat geen enkel ander bedrijf daar tegenop kan. Tja. Het zal allemaal wel buitengewoon bijzonder zijn, maar meestal krijg ik ernstig kriebel van dit soort ophemelverhalen.
Het lijkt er op dat het niet uitmaakt hoe slecht de technologie is, als je die technologie in de VS hebt ontwikkeld zit je snor. Jaren geleden hadden we 
Vier achtereenvolgende periodes van groei, de grote(re) uitzenders zullen niet weten hoe ze het hebben. Want volgens de ABU is ook de tweede periode van 2014 wederom een periode met een plus geweest: 
Begin 2012 meldde Monster vol trots dat ze 
Na zeer lange tijd door de freemium sites uit de top 5 te zijn gedrukt, is het nieuws van deze week dat Monsterboard eindelijk eens een plekje naaar boven is opgeschoven en daarmee de vijfde plaats heeft weten te bemachtigen. Overigens nog altijd op respectabele afstand van de nummer vier; Nationale Vacaturebank. Maar toch, het zal op de burelen van Monsterboard vandaag misschien een heel ander gevoel geven.
Dit is toch wel opvallend nieuws! Nadat Adecco gisteren een 
