Acquisitie van nieuwe opdrachtgevers en opdrachten in tijden van crisis is voor veel bureaus een zware dobber. Opdrachten worden niet altijd meer spontaan ingebeld en acquirerende sales belletjes werken niet (zelfs niet in tijden van hoogtijdagen). Om toch aan voldoende opdrachten te komen worden allerlei middelen in de strijd gegooid, het ene meer succesvol dan het andere. Een steeds vaker opduikend alternatief is het leveren van een zogenoemde ‘kick-back’ fee aan iedereen die een opdracht aandraagt. Hoe handig is dat eigenlijk?
Stel; een kandidaat, interimmer of collega draagt een mooie opdracht aan en ontvangt daar een ‘kickback’ fee voor. De ‘kick-back’ fee wordt uitgekeerd als ‘dank’ voor het connecten van opdrachtgever en bureau. Deze wordt echter pas uitgekeerd nadat de opdracht succesvol is afgerond en de opdrachtgever ook daadwerkelijk heeft betaald. Een soort van ‘no cure, no pay kickback’, om maar in ‘ons’ taalgebruik te spreken… 🙂 Zo’n kickback fee lijkt een ideale situatie: bureau blij, opdrachtgever blij, kandidaat blij en zeker ook de kandidaat, interimmer of collega die de opdracht aan heeft gedragen blij. Op korte termijn lijkt er niets aan de hand. Echter, naar mijn idee zit hier (met name op de langere termijn) een flinke adder onder het gras.
Een kleine twee jaar geleden werd bekend dat Axel Springer 
De deconfiture van Jobbird zet zich ook deze week onverminderd door. Waarmee lijkt te worden aangetoond dat een gratis service alleen maar wordt gebruikt omdat het gratis is, niet omdat het waarde toevoegt. Maar wie weet gaan we nog een magische rebound van Jobbird zien, al ga ik mijn adem daar niet voor inhouden.
In oktober 2013 
Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik in 2008 van mijn stoel flikkerde van het lachen toen ik leerde dat 
Het lijkt er op dat Monster een nieuwe PR fimra in de arm heeft genomen want plotseling wordt de wereld overstelpt met ‘persoonlijke’ boodschappen van Monster’s CEO Sal Iannuzzi. Enkele weken geleden kon ik al 
Eerder vandaag kwam Monster met haar cijfers voor het 4e kwartaal. En die waren natuurlijk slecht. De omzet was maar liefst 6% lager dan het 4e kwartaal van 2012, waarmee meteen duidelijk werd dat het lek bij Monster nog altijd niet gedicht is. Het blijft daarom hilarisch om dit bloedrode nieuws door de roze bril van Sal Iannuzzi (CEO Monster) te mogen bekijken: