Medio juni 2012 schreef ik een evaluatie van de zoveelste falende match-engine, Bright. Ondanks maar liefst 15 data scientists and engineers en $6 miljoen in funding bakte Bright helemaal niets van het op zich eenvoudige proces om mijn cv te matchen met passende vacatures. Wat mij toendertijd het volgende liet verzuchten:
Bright is de zoveelste match-engine die denkt/vindt slimmer te zijn dan werkzoekers. En daarmee aantoont dommer te zijn dan werkzoekers. Vanuit de ongetwijfeld nobele gedachte om frictie in het recruitmentproces te reduceren wordt juist ongekend (en hopelijk onbedoeld) veel frictie geintroduceerd. Een belangrijk onderdeel van de extra frictie is het tonen van zogenaam “perfecte” banen die op geen enkele manier aansluiten bij hetgeen werkzoekers (tenzij werkloos en in paniektoestand) ambieren. Een volgende carrierestap is met een match-engine blijkbaar niet te maken. Hoe kunnen slimme mensen toch zo dom zijn?
Maar recent wist Bright mij via Twitter te melden dat ze veel beter zouden zijn geworden. Enigszins tegen beter weten in breng ik daarom nogmaals een bezoek aan Bright. Met de vage hoop dat ze nu wel iets hebben geleerd van de echte recruitmentwereld…
Kan iemand zich BranchOut herinneren? Waarschijnlijk niet. En toch figureerde dit LinkedIn kloontje op Facebook prominent in 
In september 2011 
Het Griekse bureau voor de statistiek (Elstat) blijft het spoor volstrekt bijster. Bij de rapportage van 
