Mensen vormen zich in no time een beeld van andermans karakter. Zij zijn vervolgens zeer moeilijk op andere gedachten te brengen. De selecteur plakt in de regel in de eerste vijf minuten al een label op. Deze razendsnelle etikettering berust allereerst op het uiterlijk en op de manier van praten van de ander. Maar nog belangrijker is het simpele feit of de persoon tegenover ideeën verkondigt die met de onze overeenkomen. Onderzoek bevestigt dat mensen positieve gevoelens ervaren wanneer ze worden geconfronteerd met meningen die ze zelf ook hebben. Wanneer de sollicitant meningen te berde brengt die de selecteur volmondig deelt, bloeit er vaak een spontane sympathie op. Al snel gelooft men dat men de kandidaat heeft gevonden die men nodig heeft. Dit houdt verband ment het Halo-effect. Dit betekent dat men iemand aan wie men een positieve eigenschap toekent, ook andere kwaliteiten zal toedichten…..
Dat is toch logisch?
Een grote uitdaging binnen recruitment is het aangaan van relaties. Relaties met klanten maar ook zeker met kandidaten. Doordat je werkzaamheden aan de voorkant van het proces plaatsvinden en je inhoudelijke rol vervuld is als de overeenkomst tussen klant en kandidaat is getekend merk je vaak dat het voeden van de relatie minder makkelijk verloopt. En juist daar zit mijn inziens voor veel recruiters een grote valkuil.
Hoeveel verschillende klanten heb jij de afgelopen jaren gehad? Hoe zeker weet je dat de klant jou weer belt als ze een nieuwe medewerker zoeken? Zowel klant en kandidaat laten zich vaak door het moment beïnvloeden. Op het moment dat de klant gaat zoeken is het dus kunst om ’top of mind’ te zijn om er voor te zorgen dat een (nieuwe) concurrent er niet met jouw opdracht vandoor gaat. Waarschijnlijk komt dit ook door het ‘no cure no pay’ model. Voor de klant lijkt het dan bijna of het dan niet uitmaakt aan wie ze de opdracht geven, als het percentage maar marktcomfort is. Het resultaat moet toch positief zijn om te betalen. Gek toch? Het zou toch zo moeten zijn dat als je succesvol bent geweest bij een klant dat de klant jou belt als ze weer een medewerker zoeken? In de praktijk blijkt dit niet altijd zo te zijn.
#ratb: the day after
Gistermiddag verzamelde toute recruitment Nederland (oke, de usual suspects die echt niets beters te doen hadden) zich op het strand van Zandvoort voor de Recruiters at the Beach party.
Cruciaal onderdeel van de #ratb (een event telt tegenwoordig natuurlijk niet mee zonder hastag) was het voetbaltoernooi. En dat was voor mij ook direct de enige reden om aanwezig te zijn. Want dat het eigenlijk allemaal ging om de inzameling van geld voor een goed doel was aan mij in het geheel niet besteed. Het gaat om de knikkers; in dit geval een heuse wisseltrofee van ongekende afmetingen.
VS zit in recessie, maar het lijk wil het nog niet weten
Het Bureau of Labor Statistics (BLS) van de VS heeft wederom een konijn uit de hoge hoed getrokken. Een nulgroei van het aantal banen (en het ‘fraaie’ groeicijfer van juli werd met ruim 30.000 naar beneden bijgesteld. Dat groeicijfer was vorige maand aanleiding voor een fikse beursopleving, maar naar nu blijkt een vette leugen. Alweer…. Gelukkig heeft iedereen de spanningsboog van een fruitvlieg). Een nulgroei is heel slecht, maar op wonderbaarlijke wijze bleef de werkloosheid onveranderd op 9,1%. En dat ondanks een hogere arbeidsparticipatie. Ongeloofwaardig, maar alles kan in de ‘greatest democracy on earth’. Zelfs cijfers die de zwaartekracht trotseren..
Natuurlijk was daar ook nog de bekende Birth/Death correctie, die voor de afgelopen maand 87.000 banen uit de dikke duim zoog. Inderdaad, zonder deze correctiefactor was het aantal banen in de VS dus gekrompen… Maar dat is politiek helemaal onwenselijk. Dus komt het cijfer precies op nul uit. Applaus…
Ondanks al die dramatische nieuws heb ik me een derde hernia gelachen toen ik vanochtend het FD las, waar een (gelukkig naamloze) redacteur de volgende redenen gaf voor de slechte situatie van de Amerikaanse arbeidsmarkt:
De zorgen over de Europese schuldencrisis, de verlaging van de kredietstatus van de Verenigde Staten door S&P en de val op de aandelenmarkten zijn de Amerikaanse arbeidsmarkt teveel geworden.
Come again?
Digitaal-werven, Mobillion en Recruitr: KNOEIERS!
Op 24 augustus startte Digitaal-werven, Mobillion en Recruitr met een initiatief om de meest invloedrijke online arbeidsmarktcommunicatie expert van het afgelopen decennium te kiezen. Inclusief heuse actiesite met maar liefst 16 genomineerden. Helaas was vrijwel geen van de genomineerden een online arbeidscommunicatie expert.
Vandaag toont de actiesite echter geen genomineerden meer; dit is het enige wat er nog valt te zien:
![]()
Gratis tip: overleg de volgende keer van tevoren. Scheelt een ferme afgang!
En een tweede gratis tip; omdat bovenstaande zin zo krom als een hoepel (en concreet onjuist) is:
In overleg is besloten de verkiezing van de meest invloedrijke online arbeidscommunicatie expert te annuleren
Zelfs het correct afmelden van een event is blijkbaar teveel gevraagd van de verzamelde intelligentie van Digitaal-werven, Mobillion en Recruitr. Wat een stelletje knoeiers…
Bureau of Labor Statistics houdt wereld in spanning
Vandaag wordt op alle beurzen in de hele wereld de adem ingehouden, in afwachting van het maandelijkse rapport van het Bureau of Labor Statistics (BLS) over de stand van de arbeidsmarkt in de VS over augustus. Het rapport komt om 14:30 onze tijd uit, dus verwacht na dat moment ineens forse bewegingen op de AEX. Is het een teleurstelling? Dan gaan we de week fors negatief afsluiten. Is het cijfer gunstig? Dan gaan we nog forser positief de week uit. O ja, en let ook op de bewegingen van het aandeel van Monster.
Al die afhankelijkheid van een rapport dat eerder een politiek instrument is dan een waarheidsgetrouwe en objectieve weergave van de ontwikkeling van werkgelegenheid en werkloosheid in de VS. Want sinds het uitbreken van de financiele crisis in 2008 zijn de vraagtekens rondom de betrouwbaarheid van de cijfers van het BLS alleen maar toegenomen.
Het belangrijkste cijfer van vandaag? In mijn optiek is dat het cijfer over de arbeidsparticipatie. Een cijfer wat sinds het uitbreken van de financiele crisis alleen maar is gedaald. Zelfs toen de werkloosheid volgens het BLS begon af te nemen. De arbeidsparticipatie vertelt een veel eerlijker verhaal. Met een zeer grote kans op wederom een daling. En dat is pas echt slecht nieuws. Voor de Amerikaanse beroepsbevolking wel te verstaan; ongeacht de beweging van de beurzen.
CEO Eric Winter: DPA heeft geen liquiditeitsproblemen
Volgens DPA-topman Eric Winter is zijn bedrijf gezond genoeg om zijn rekeningen te betalen. Toch heeft DPA veel rechtszaken tegen zich lopen. RecruitmentMatters onthulde de afgelopen maanden een viertal zaken en het is niet uitgesloten dat er nog meer rechtszaken tegen de detacheerder zijn aangespannen.
De tot dusver onthulde zaken hebben één verwijt gemeen: DPA zou zijn betalingsverplichtingen niet nakomen. In sommige gevallen zou DPA zelfs gedane betalingen terugvorderen. Deze zaken zijn aangespannen sinds de overname van NIG – en belangrijker: het aantreden van het bestuur van Eric Winter en Olav Berten, afgelopen mei.
Dat bestuur heeft in zijn eerste honderd dagen op zijn zachtst gezegd relatief veel harten gebroken. Om te beginnen brak DPA eind juni zijn bankconvenant. Ook kreeg DPA een akkefietje met pensioenfonds StiPP. In de tussentijd kreeg het bedrijf het juridisch aan de stok met van juridische hulp verzekerde leveranciers en zelfs ex-directeur Martin Delwel. Tot overmaat van juridische ramp ligt Winter nu zelfs in de clinch met de eigen huisjurist Axel Macro-De Vree.
En dat laatste roept vragen op. Wij begrijpen dat DPA zijn geld beter kan gebruiken, maar missen de logica achter de betalingsachterstanden. Ofwel: DPA wil niet betalen, om welke reden dan ook. Ofwel: DPA kan het niet meer, met alle gevolgen van dien. In het eerste geval is het ons een raadsel dat DPA zelfs de facturen van zijn eigen overuren draaiende jurist (die zelf over de zaak zwijgt) lijkt te negeren…
Wij vroegen het Winter zelf.
Faillissementen in augustus 2011
Het aantal faillissementen van uitzenders en werving & selectiebureaus is in augustus (net als in de voorgaande maand) op 14 uitgekomen. Waarmee er een verdere bevestiging lijkt te zijn dat er een status quo is bereikt ten aanzien van het aantal faillissementen. Ondertussen is de trendlijn (op basis van een 12-maands gemiddelde) ook net boven de 14 gekomen.
Gezien de inverse relatie tussen het aantal faillissementen en het vacaturevolume moet voor de nabije toekomst worden gevreesd voor een toename van het aantal faillissementen. Tenslotte zijn er tekenen dat het vacature-aanbod begint te krimpen; wat vrijwel een garantie is op een groei van het aantal faillissementen.
BeKnown nu al groter dan BranchOut
Jawel, in de battle of the Facebook apps is BeKnown sinds een aantal dagen de bovenliggende partij. Tenminste, als we naar het gemiddeld aantal dagelijkse gebruikers (DAU) kijken. Want het gemiddeld aantal maandelijkse gebruikers (MAU) is nog altijd zwaar in het voordeel van BranchOut; maar ook dat kan natuurlijk slechts een kwestie van tijd zijn, zeker gezien de tegengestelde trends bij beide partijen:
AppData: MAU en DAU voor Facebook apps BeKnown en BranchOut
Helaas voor Monster is 85.000 dagelijkse gebruikers natuurlijk nog altijd piss-poor vergeleken met de site die deze twee challengers willen te bedreigen; LinkedIn.

