In de periode 2010 – 2015 was er een, vrijwel onzichtbare, strijd aan de gang om buitengewoon waardevolle data af te vangen: de sollicitatie van een kandidaat. Achtereenvolgens kwamen LinkedIn (medio 2011), Indeed (begin 2012), XING (maart 2013), Monster e.a. met een Apply with <xyz> knop. LinkedIn kreeg meerdere partijen aan boord, zoals Bullhorn, Jobvite, Peoplefluent, Jobscience en Smartrecruiters. De knop werd door de aanbieders gepositioneerd als een frictieverlager; het proces van solliciteren werd tenslotte simpeler, ook al geef je als sollicitant (zonder dat overigens te weten) de nodige waardevolle informatie aan de aanbieder van de Apply with <xyz> knop. En de vraag is natuurlijk: hoeveel Apply with <xyz> knoppen kan één vacature dragen? Stel dat zoiets aanslaat, dan hebben sites een kerstboom aan Apply with <xyz> knoppen nodig en dat gaat het sollicitatieproces niet vereenvoudigen. Dit leidde ertoe dat een aggregatie Apply with <xyz> knop werd gebracht eind 2014, door Textkernel. One button that rules them all. Of zoiets. En daarna werd het stil. Heel stil. Gedurende een lange, lange tijd.
Tot ik enkele weken geleden over de Direct Apply functie van VONQ struikelde.
