We zijn beroemd! Nou ja, we worden genoemd. Jawel! En op Cheezhead nog wel. Asjemenou!
Zo! Ik ga op mijn lauweren rusten. De klus is geklaard…
We zijn beroemd! Nou ja, we worden genoemd. Jawel! En op Cheezhead nog wel. Asjemenou!
Zo! Ik ga op mijn lauweren rusten. De klus is geklaard…
Het is een serieus teken aan de wand voor alle vacaturesites als het aandeel van Monster lager wordt gewaardeerd. Zoals recent gebeurde door een John Janedis, een analist bij Wachovia, die het aandeel Monster als underperform heeft ‘gewaardeerd’.
Dat is een slechte zaak voor Monster, maar ook voor de bedrijfstak. Vooral door de argumenten die Janedis gebruikt ter onderbouwing van deze afwaardering.
Zo’n 4 maanden geleden werd Nederland verrast door de eerste mobiele applicatie voor werkzoekers. Voor de iPhone natuurlijk. En die primeur ging naar Nationale Vacaturebank.
Nu is er dan een tweede mobiele applicatie voor de iPhone (op komst): Lokloq. Van niemand minder dan ubertweeter Gordon Lokenberg. Hoewel dat tegenwoordig wel meevalt; hij heeft het misschien te druk met serieuze zaken.
Ja, we hebben er weer een overbodige online recruitment site bij: Vacamatch. En dit is wel een heel bijzondere site; want er zit niets in! Het is namelijk een metasearch engine. Hoewel mij dat niet direct duidelijk werd.
Vooral omdat Vacamatch over lifetime zoeken spreekt. Come again? Jawel: lifetime zoeken!
Jullie kennen mij als scherpe criticus omtrent traditionele jobboards als Monsterboard, Nationale vacaturebank en al die anderen. Te vaak nog teren deze partijen op achterhaalde, dure business modellen en hun naam in de markt. In den beginne wisten deze partijen kandidaten te winnen met innovatieve dan wel agressieve marketing. Met name Monster en de Nationale Vacaturebank draaiden met grote regelmaat radio en tv campagnes. Het laatste jaar was het echter ernstig stil.

Met de kippen op stok en dan vroeg weer op, het credo van de hardwerkende mens. Ik ken ze ook, de collega’s die om 6 uur in de ochtend opstaan en om half acht fluitend op het werk komen. Zij hebben er al 1 of 2 uur opzitten als collega’s met slaap in de ogen en snakkend naar meer koffie binnen komen.
Is dit zo als het nu eenmaal is en verlangt dit een manager die er medewerkers op hun verantwoordelijkheid aanspreekt? Is het onderstaande bericht een voorbeeld van gezond verstand en inspelen op de (dagelijkse) realiteit of van een doorgeslagen visie over het belang van een goede balans in het werk en leven? Draait het in deze tijd op aanwezigheid op tijd en/of om output op tijd?
Vorige week wist collega Boris mij te vertellen dat er nogal wat heisa was geweest rondom Twitter en inbrekers. Het had zelfs het nieuws gehaald. Nu had ik nog geen tv (althans, nog geen signaal), dus die rumoer heb ik niet meegemaakt.
Jammer. Ik had me waarschijnlijk kapot gelachen. Twitter een inbrekerswalhalla? Please! Vroeger had je de post op de mat, of het licht dat elke dag op precies dezelfde tijd aanging, dat verrade dat je niet thuis was. Bovendien: hoe weet je wat er bij de gemiddelde Twitteraar te halen valt?
(meer…)
Zou het Jobnews allemaal teveel zijn geworden? Hoe dan ook, het ongewenste kind van Kluwer is ondertussen alweer een uur uit de lucht.
Waardoor ik me onwillekeurig afvraag: Komt Jobnews nog terug of krijg ik op deze URL ineens JobTrack te zien? Ik wacht rustig af…
Naar aanleiding van een vraag of de recessie een verschuiving heeft veroorzaakt in het aandeel vacatures dat door intermediairs wordt gepubliceerd, ben ik weer eens diep JobFeed ingedoken. Met een voor mij zeer verrassend resultaat!
Waarbij overigens moet worden aangetekend dat JobFeed minder nauwkeurig is in het onderscheiden wat een vacature is van een intermediair en wat een vacature is die direct van een werkgever afkomt.