Marc Drees 
En natuurlijk is ook deze week een aflevering in de serie aantallen vacatures van de grote vacaturesites. Waarbij gekeken wordt naar het verloop van het aantal vacatures op Nationale Vacaturebank, Monsterboard, Werk.nl en Totaljobs.
Met deze keer een nogal variabel beeld waarbij zowel groei als krimp is waar te nemen. en dat ziet er zo uit:
Lodi Planting Het is even stil geweest langs mijn kant. Niet omdat er geen updates waren, maar omdat ik druk met andere zaken ben geweest. Daarom bedien ik jullie nu met een update over “Lodi in sollicitatieland”.
Ik word meer en meer gecontacteerd door commerciële recruitment agencies en, dankzij de reactie van Sandra en Bas én daaropvolgend mijn verandering kwa instelling, ga ik graag het gesprek met ze aan. (meer…)
Floor Drees Woensdag 4 februari las ik in de Pers over het fenomeen unfriending. Unfriending? Dat heette toch defriending? Niet dat het veel uitmaakt, beide begrippen betekenen hetzelfde, te weten het lozen van virtuele vrienden. Antionette bemerkte een markante daling in het aantal LinkedIn connecties na haar ontslag. Haar oud-collega’s hadden haar ‘gedumt’ uit vrees dat de connectie met haar zou leiden tot consequenties op kantoor.
Die en die heeft je verwijderd
Antionette kreeg uiteraard geen bericht van LinkedIn over welke ‘vrienden’ haar hadden laten gaan. Ook Hyves stuurt geen bericht naar de gedupeerde wanneer een ander lid hem/haar verwijderd. En dat willen ze zo houden, ondanks de vaak radeloze verzoeken van Hyvers die willen weten waarom ze ineens geen 200 maar 199 contacten hebben.
(meer…)
Marc Drees 
De vacaturemotorjes blijven het toch redelijk goed doen. Ook al leek het er verleden week op dat de klad er een beetje in aan het komen was.
Geen spectaculaire resultaten over de afgelopen drie weken; maar wel een degelijke groei. Overigens met uitzondeirng van Zuid-Nederland; waar de klad er een beetje in lijkt te zijn gekomen.
Bas van de Haterd De oplettende lezer was het al opgevallen. Bij insiders was het al even bekend, maar ik ga RecruitmentMatters verlaten. Ik ben sinds afgelopen week een nieuw blog begonnen: RecTec. Een blog over recruitment, technologie en (arbeidsmarkt)communicatie. Net als RecruitmentMatters zal RecTec een groepsblog zijn, waar meerdere mensen hun meningen, visies en andere zaken met de wereld zullen delen.
Gelukkig hoeven jullie geen keuze te maken om de één of de andere te lezen, je kan de artikelen van beide tot je nemen. Ik hoop veel RecruitmentMatters lezers dan ook straks terug te zien op RecTec.
Floor Drees Het is maandagochtend heel vroeg en ik doe voor de verandering (ik ben niet zo van de gratis krantjes) een graai naar de blauwe de Pers bak. Op de cover: ‘Stop Twitter, rukkertjes’. Jawel, we hebben een kwaliteitskrant in handen. Koster&Jojanneke van de ‘In Business’ pagina’s probeerden Twitter uit en labelden het fenomeen “mindmasturbatie. Zelfbevrediging met je eigen ziel”.
Twitter is, volgens dit gezellige duo althans, vooral voor eenzame, egocentrische computermensen. U leest het goed, geen internetfreaks, maar computermensen (ik dacht die al lang uitgestorven waren). Ko&Jo merkten op dat wie niet twittert, niet meetelt. Dus gingen de twee voor de bijl en maakten ze een account aan. Vervolgens posten ze tweets van uiteenlopend pluimage. Maar ze kregen geen antwoord. Waarom niet?
(meer…)
Marc Drees 
Met een ander economisch klimaat wordt blijkbaar ook sneller duidelijk hoe de vlag ervoor hangt bij bepaalde online initiatieven. Zo ook bij online referral services.
techTribe is een Engelstalig carrière portal in India met als onderliggend business model een online referral service. En eind januari stelde Rohit Agarwal (CEO): The model for referral recruitment as we had planned is not working out.
Chris Stapper Met de dynamische geschiedenis van HR (van P&O naar HR naar HCM?) is dit een vraag waar veel bedrijven mee stoeien. Als we een HR afdeling hebben, wat is dan haar rol en hoe moet deze worden ingevuld? Zo zou HR voortaan recruitment kunnen heten en zouden klassieke HR taken verhuist worden naar de lijn. Of moet de rol van HR juist strategisch ingevuld worden? Hieronder volgt een analyse vanuit de geschiedenis van HR en de huidige maatschappelijke trends. (meer…)
Floor Drees Chris stapper schreef op ikki.nl: Hoe herken je een High Potential? Na het lezen van zijn blog liet het volgende vraagstuk mij niet meer los: ben ik een HiPo? Ik ben gedreven en ambitieus en ik wil graag de top bereiken, maar maakt mij dat automatisch een High Potential, of ben ik gewoon een carriérebitch?
Volgens Chris herken je een High Potential aan zijn of haar gedrevenheid, vaardigheden, activiteit, netwerk, aanbevelingen, CV, kledingstijl en passie. Traditioneel gezien is het antwoord: hij heeft bestuur gedaan (ervaring), is een topsporter geweest (kan doorzetten), weet zich te kleden (uitstraling), heeft voldoende extracurriculaire activiteiten ondernomen (veel energie), kent veel mensen / heeft een groot netwerk (is sociaal) en als het even kan is hij ook nog goed in hetgeen waar hij voor aangenomen is. Tenminste dat is wat ‘ze’ zeggen.
(meer…)
Bas van de Haterd Zoals beloofd een tweede deel van mijn boekrecensie van Malcom Galdwell’s Outliers. Deel 1 ging over met name het verkwisten van talent en de 10.000 uur regel. Hierbij is het misschien goed om hier heel kort nog bij stil te staan. Want zoals altijd als een boek een theorie geeft die niet helemaal strookt met ons gevoel zijn er veel mensen die er veel onzin over gaan vertellen.
Gladwell stelt dus niet dat iedereen die 10.000 uur ergens mee bezig is meteen de wereldtop is. Er is wel zoiets als talent, maar hij stelt dat talent maar een beperkte invloed heeft op het eindresultaat. Hij stelt ook dat er zoiets bestaat als voldoende talent. Zo stelt hij dat een IQ van 120 voldoende is om goed op de universiteit te doen, de rest is hard werken. Of je nu een IQ van 120 of 190 hebt maakt dan ineens nog maar heel weinig meer uit. Die 10.000 uur regel is dus niet, zoals door enkele mensen die het boek niet gelezen hebben maar wel commentaar leveren, een regel dat je na 10.000 uur wereldtop bent in alles.
Maar dan het tweede deel van het boek en deze review: cultuur.
