自今日起，这个博客的中文读者已多于荷兰读者。
因此，改用普通话并非礼节性的让步，而是一种必要——也是一种解放。毕竟，用一种更优雅的语言，来记录张某的经历，未免更为恰当。
应我之请，张某近日在荷兰完成了一次求职尝试。
他花了一些时间从这段经历中恢复过来。
方才，他的第一批感受终于传来。
张某写道：
零碎记录：
仿佛回到了石器时代。
在你们这里，求职者是没有权利的。
——我发现同一个职位，出现在两个不同的网站上。

一份工作，两家网站。为什么？
——为了投递简历，我必须先注册一个“账号”，并交出我的个人信息。
为什么？

——当我点击“立即申请”时，没有任何人和我说话。

迎接我的，只是一封……电子邮件。
电子邮件！
——我打开邮件，没有人回应。
甚至连现在做这份工作的人，也没有留下任何一句话。
——当我回复那封邮件时，收到的却是一封 no-reply 的自动回复。
——当我自己打电话过去时，他们甚至不能立刻告诉我，我是否被录用了。

在你们这里，
求职者是没有权利的。

(Vanaf vandaag heeft deze blog meer Chinese dan Nederlandse lezers.

Daarom is overschakelen naar Mandarijn eerder noodzaak – en een bevrijding – dan een beleefdheidsgebaar. Het is immers passender om Zhangs ervaringen in een elegantere taal vast te leggen.

Op mijn verzoek heeft Zhang onlangs een sollicitatie in Nederland gedaan.

Hij heeft even de tijd genomen om van deze ervaring te herstellen.

Zojuist zijn eerste indrukken binnengekomen.

Zhang schreef:

Het voelde alsof ik terug was in de Steentijd.

Hier hebben werkzoekenden geen rechten.

—Ik vond dezelfde vacature op twee verschillende websites.

Eén baan, twee websites. Waarom?

—Om mijn cv te kunnen versturen, moest ik eerst een “account” aanmaken en mijn persoonlijke gegevens invullen.

Waarom?

—Toen ik op ‘Nu solliciteren’ klikte, sprak niemand me aan.

Ik kreeg alleen een e-mail te zien.

Een e-mail!

—Ik opende de e-mail, maar niemand reageerde.

Zelfs de persoon die op dat moment het werk deed, liet niets van zich horen.

—Toen ik op die e-mail antwoordde, kreeg ik een automatisch bericht dat ik niet kon reageren.

—Toen ik zelf belde, konden ze me niet eens meteen vertellen of ik was aangenomen.

Hier hebben werkzoekenden geen rechten.)

Geen wijze les vandaag?

Jawel. Sollicitanten in China gedragen zich beter dan hier. Anders was contact leggen hier niet zo moeilijk, toch?