Floor Drees Ontslag staat op nummer drie van meest traumatische ervaringen in een mensenleven. Alleen het overlijden van een kind of partner staat daarboven.
Er zijn dan ook hele nare manieren om de laan uitgestuurd te worden. Als ex-werknemer doorloop je doorgaans de volgende fases: woede, verdriet en acceptatie. Dat lijkt verdacht veel op een rouwfase. Niet zo gek, voor veel mensen is hun werk deel van hun identiteit.
(meer…)
Floor Drees Economisch mindere tijden worden vooral door zzp’ers gevoeld. Conjunctuur zou voor hen niet het probleem moeten zijn, dat is het risico en avontuur van het vak. Het gaat er vooral om dat ze vaak niet verzekerd zijn.
Zzp’ers zijn in te huren wanneer het uitkomt en weer weg-te-bonjouren als het werk erop zit, of er door economische crises, geen geld meer is. Nogmaals, ze kenden het risico en wisten van de nadelen van het zelfstandig-zijn. En ze hadden de tips uit al die blaadjes, stevig onderhandelen over een uurtarief en geld opzij zetten voor mindere tijden, serieus moeten nemen.
(meer…)
Floor Drees Tot voor kort was de kredietcrisis in Nederland vooral een kwestie van abstracte cijfers. Maar nu begint de crisis daadwerkelijk om zich heen te slaan. Een dip in de economie en een krappe arbeidsmarkt plaatst werkgevers voor een dilemma. Moeten ze mensen ontslaan of niet? Houd mensen aan op kosten van de WW, zegt FNV.
Creatief met crisis
Maandag stelde Agnes Jongerius, voorzitter van vakcentrale FNV, een tienpuntenplan voor om de economische teloorgang het hoofd te bieden. Het idee: investeer in mensen. Werkgevers moeten personeel dat overtollig is (door de crisis, welteverstaan), niet ontslaan, maar bij- of omscholen. Zodra de economische malaise voorbij is, zijn deze mensen helemaal up-to-date, en nog steeds ‘van jou’. Geniaal!
(meer…)
Floor Drees Gister-laat-in-de-middag bevond ik mij op een heuse vrijdagmiddagborrel. En niet op zomaar een borrel. Nee, het was een Personal Branding Netwerkborrel, geïnitieerd door PB goeroe Tom Scholte. Bij binnenkomst tuurde ik recht in het gezicht van ‘Astrid’, de manager uit de fotostrip van Carp*.
Grappig. Later herken ik Kim Willems en natuurlijk Chris Stapper(t). Of eigenlijk, herkenden ze mij. Ik kan er niets aan doen, mijn moeder heeft me gezegend met een imposante bos haar. De rest ken ik niet maar gelukkig mogen we zelf onze naamsbordjes maken. Met gekleurde kartonnetjes, stiften en glitterstickers.
(meer…)
Bas van de Haterd Nee, we krijgen geen recessie (2 kwartalen krimp na elkaar) en als we een recessie krijgen, in ieder geval geen harde of zware. Ik maak me nog niet veel zorgen over mijn positie als ZZP’er. Maar dan lees ik dit bericht: Deloitte schrapt 50 banen. En dan denk ik: oei. Waarom? (meer…)
Marc Drees Gaat het niet zo goed in Amerika? You bet! Als je kijkt naar het aantal aanvragen voor werkloosheidsuitkeringen is het zelfs ronduit schokkend:
Floor Drees Journalisten, bloggers en andere publicisten kunnen hun bronnen straks beter beschermen. Minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie doet een voorstel om het zwijgrecht wettelijk te regelen.
Ballin heeft besloten geen strikte omschrijving te geven van ‘de journalist’. Dat staat althans het wetsvoorstel dat de bewindsman dinsdag 4 november publiceerde.
(meer…)
Marc Drees 
Vandaag kwam CBS met de cijfers over de vacature aantallen in het 3e kwartaal van 2008. En dit rapport bevat onder meer de volgende conclusie:
Eind september 2008 waren er 30 vacatures per duizend banen. Dit zijn er net zoveel als een jaar eerder. De vacaturegraad, een maatstaf voor de spanning op de arbeidsmarkt, blijft daarmee op een hoog niveau.
Bas van de Haterd Het intermediair beste werkgevers onderzoek heeft dit jaar een relatief klein bedrijf als winnaar: Macaw. Hoewel het intermediair verbaasd, aldus het artikel, is het al jaren een bedrijf dat zeer goed bezig is op de arbeidsmarkt. Vorig jaar heb ik HR manager Olof Frankfort hier al over geïnterviewd. Klein en heel fijn, Macaw bewijst dat je geen mega onderneming hoeft te zijn om hoog in lijstjes te komen.
Jakolien Sok 
In mijn vorige column Druk, Druk, Druk!? beschreef ik al kort de eisen en wensen van de nieuwe ‘Generatie Y werknemers’ die nu en masse hun intrede doen op de werkvloer. Eveneens kwam de verlaagde productiviteit aan de orde ten gevolge van de ruim 3 uren per dag die aan niet-werkgerelateerde taken werden besteed alsmede de vraag naar de herkomst van de ‘Bore-out’.
De veranderingen die de Generatie Y werknemers voor de werkvloer zullen betekenen lijken de afgelopen generatie min of meer gebagatelliseerd. Hoe vreemd is het dat het nu pas, en met een enorme ‘sense of urgency’, de aandacht krijgt van de werkgevers die het al jaren eerder verdiende? De seminars en trainingen over het aantrekken en behouden van de Generatie Y werknemer zitten vol en boeken hierover zijn niet aan te slepen!
Is hier een parallel te trekken met wat er in de financiële wereld is gebeurd? Hebben de jaren van onachtzaamheid, gevoel van superioriteit en blasé gedrag er daar immers ook niet toe geleid dat we nu middenin een financiële crisis zitten?
(meer…)
