Thomas Waldman Pas half wakker begin ik mijn dag als ware ik een autist met mijn dagelijkse online ronde: Dilbert=>Twitter=>Linkedin, heerlijk. En wat schetst mijn verbazing? Een wel heel bijzondere bezoeker heeft mijn Linkedin profiel bekeken!
Jiska Rodenburg De kerstperiode geeft mij altijd een drie dubbel gevoel:
1. Help, er is weer een jaar voor bij
2. Shit, wat moet ik aan relatiegeschenken doen?
3. Gezelligheid en warmte met familie! (meer…)
Marc Drees 
Lifebrander is bij twee eerdere bezoekjes een volledige teleurstelling gebleken. Een eerste bezoek kort na de lancering (begin) 2010 was een gruwelijke ervaring. Maar ook zo’n drie maanden geleden, naar aanleiding van een makeover, bleek de site nog altijd een ongekende baggerzooi. Vasthoudendheid kan de oprichters echter niet worden ontzegd, want vandaag ontving ik een mail met de volgende tekst:
Sinds vandaag hebben we een nieuwe interface. We hebben een aantal nieuwe functies toegevoegd, de manier waarop je je CV kunt opmaken makkelijker gemaakt en daarnaast de algehele ‘flow’ verbeterd. Wij denken dat het een duidelijke verbetering is, maar probeer het vooral zelf uit op onze site. Mocht je nog wat missen, laat het ons dan weten !
Nou, dat laat ik me geen twee keer zeggen!
Marc Drees 
Eind december geeft VisualCV de pijp aan Maarten; de site sluit dan definitief haar deuren. Welke site? De site die volgens haar CEO Jeff Hunter begin 2009 nog dacht dat VisualCV de wereld van recruitment radicaal ging veranderen:
We see VisualCV.com right at the heart of recruiting’s evolution
Natuurlijk, de bekende recruitment revolutie. Gaaap. Maar wat bood VisualCV dan dat er zo’n recruitment revolutie door zou worden ontketend? Ehhh…
The VisualCV reinvents the resume. It’s a better resume, online.
Serieus, dat was alles. In een tijd dat LinkedIn natuurlijk ook al de big honcho was. Geen wonder dat deze ‘service’ het niet heeft gered. Ondanks $5 miljoen aan Series A funding, van onder meer Heidrick & Struggles. Weggegooid geld. Maar dat was tijdens de start, medio 2008, eigenlijk al direct duidelijk. Dat geld had dus zinvoller besteed kunnen worden. Te laat…
Marc Drees 
Na een maand relatieve rust staan we aan de vooravond van een nieuw reclamebombardement van Jobbird. De site die in haar nieuwe campagne vooruit lijkt te lopen op een mogelijke toekomst, want ze stelt de grootste vacaturesite van Nederland te zijn. Of zou ze daarmee de vacaturesite met het grootste reclamebudget bedoelen? Want daar lijkt het toch wel op…
Hoe dan ook, de campagne bevat niet-functioneel vrouwelijk schoon. Die in de komende tijd via 500 TV spots, 800 radiospots en de achterkant van 30 vrachtwagens te bewonderen zal zijn. Als dat maar goed gaat op de weg…
Marc Drees Andy Headworth heeft een buitengewoon interessant artikel geplaatst waarin hij de resultaten van een onderzoek van Potentialpark (Social media in employer branding) bespreekt. Het onderzoek is gedaan onder 30.000 werkzoekers, waarvan 20.000 in Europa. Helaas is het onderzoeksrapport volstrekt onbetaalbaar; EUR 2.500. Maar de data uit dit onderzoek is zonder meer interessant. Een voorbeeldje:
Online bronnen voor werkgerelateerde informatie, 2010 en 2011. Bron: Potentialpark Communications
Het onderscheid tussen Vacaturesites (onder meer Monster) en Career portals (onder meer CareerBuilder) is mij volstrekt duister. Duidelijk is wel dat vacaturesites/portals serieus aan belang inboeten; vooral ten faveure van zoekmachines. En dat “werken bij” sites onveranderd en met grote afstand de nr. 1 zijn. O ja, en social media worden natuurlijk belangrijker. Goh…
Jiska Rodenburg Eigenlijk noem ik het ‘ schijn zekerheid’ maar als de markt, of in dit geval mijn klanten, er om vragen zul je voor een groot gedeelte toch mee moeten gaan in hun wensen. Ik heb het over assessments. Het werken met een assessment denkt klanten een zekerheid te geven voor een duurzame relatie met een nieuwe of bestaande werknemer. Zo van: ‘nu weten we wat hij echt kan dus geven wij hem die taken die hij het beste kan uitvoeren’. Een dergelijk assessment kan vanuit diverse overtuigingen of methoden gekozen worden. Grotendeels zijn ze competentie gericht en geven ze een blauwdruk van iemands SWOT analyse. Waar is hij sterk in, wat zijn zijn aandachtspunten en hoe kan dit een kans of een bedreiging worden in de omgeving waarin hij opereert. (meer…)
Marc Drees 
Vizualize.me is een tool waarmee ik mijn LinkedIn profiel kan omtoveren in een infographic. Inderdaad, dat is alles. En op zich is er helemaal niets mis met zo’n gimmick. Alleen… waarom vindt Vizualize.me het dan nodig om dit over zichzelf te zeggen?:
We believe that the traditional text resume is boring, lengthy and long overdue for a makeover. We are creating an online resume format that is beautiful, relevant and fun. We want to enable people to express their professional accomplishments in a simple yet compelling personal visualization. Our vision is to become the future of resumes.
Waarom moet er toch altijd zo enorm overdreven worden? Want Vizualize.me is simpelweg niet the future of resumes. Tenzij kandidaten, recruiters en hiring managers plotseling allemaal genoegen nemen met uitsluitend headlines.
Marc Drees 
Begin 2010 ging Lifebrander live. Lifebrander is een personal branding tool van Nederlandse bodem. Maar hoewel er het nodige is om trots op te zijn binnen het Nederlandse online recruitment wereldje hoorde Lifebrander daar zeker niet bij. Althans, dat was mijn conclusie zo’n anderhalf jaar geleden.
Vandaag kreeg ik plotseling een e-mailtje van Lifebrander, waarmee het bedrijf in ieder geval aangaf nog niet dood en begraven te zijn. Wat gezien de kwaliteit van hun online dienstverlening een godswonder is. Waarvan me vooral is bijgebleven dat ik mijn LinkedIn profiel niet kon uploaden. Maar bij vluchtige controle bleek dit nu wel mogelijk te zijn. Tijd voor een korte check.
Marc Drees 
Tja, een boude bewering als titel. Maar is dat eigenlijk wel zo? Of is al hetgeen een kandidaat ervaart tijdens de interactie met een bedrijf (als werkgever) uiteindelijk de enig werkelijke perceptie van dat bedrijf (als werkgever)? En is bovenstaande bewering daarmee eigenlijk niet gewoon een waarheid als een koe?
Nadat in de afgelopen jaren employer branding minder hoog op de prioriteitenlijst heeft gestaan als gevolg van de financiele crisis, stijgt haar populariteit weer als gevolg van twee onverwoestbare illusies: de toenemende war for talent als gevolg van een krimpende beroepsbevolking (de massale uitstroom van babyboomers) en het economisch herstel. Maar laten we deze illusies voor wat ze zijn en de focus houden op employer branding.
