Is het aantal vacatures het aantal werklozen ontstegen? CBS zegt ja, ik zeg nee. Is de oorzaak voor dat enorme vacaturevolume een daadwerkelijke groei van de Nederlandse arbeidscapaciteitsbehoefte? CBS heeft geen idee, ik zeg nee.
Dit jubelt CBS over de staat van de arbeidsmarkt op 18 augustus van dit jaar:
Voor het eerst sinds het begin van de meting in 2003 is de spanning op de arbeidsmarkt zo hoog opgelopen dat er meer vacatures zijn dan werklozen. In het tweede kwartaal van 2021 stonden er tegenover elke 100 werklozen 106 openstaande vacatures. De toename van de spanning is vooral toe te schrijven aan een recordgroei van het aantal openstaande vacatures (met 82 duizend).



Ik moet me per direct verontschuldigen voor de wat pompeuze titel, maar ik wilde een korte titel en dan verlies je natuurlijk enige nuance. Of alle nuance, zoals in bovenstaand geval.
Een parasiet heeft als onhebbelijke eigenschap haar gastheer het leven te benemen. In deze geest moet je dan ook mijn kwalificatie van Indeed als vacatureparasiet zien. En daarmee overigens alle vertical search engines, die door het aggregeren van vacatures van derden en het vervolgens beter vindbaar maken van die vacatures een eigen niche hebben weten te creëren. Vervolgens werden de duimschroeven aangedraaid bij de eigenaren van die vacatures (vacaturesites, uitzenders en grotere werkgevers): betalen of we draaien de bezoekerskraan naar je site dicht. Vacaturesites en uitzenders hadden beter moeten weten maar waren lui en bleken plotseling afhankelijk te zijn geworden van Indeed cum suis. Kleinere werkgevers waren collateral damage waar de vertical search engines een extra centje aan konden verdienen. Deze, in mijn optiek mafiose praktijken (betalen en wij “beschermen”) leverde tot voor kort een goed belegde boterham op.
