ChatGPT en haar (ongetwijfeld snel groeiende leger van) collega’s zijn generatieve taalprogramma’s, getraind op een enorm volume aan documenten. Dit is statistiek van een hogere orde en dus een domein waarin ik geen enkele expertise heb. Maar de output van deze programma’s is prima te beoordelen door beta-benadeelden. En het ‘mooie’ is dat in het geval van “onjuiste” (op basis van een door beta-beperkten bepaalde norm) output, het programma kan worden bijgestuurd middels regels. Krijg je een antwoord van het programma dat op een uitspraak van Poetin lijkt, dan kan per direct (handmatig…) een regel worden geintroduceerd die voortaan uitspraken van Putin(-achtigen) in de output voorkomt. Prachtig, nietwaar?
Nou, misschien niet. Prachtiger zou natuurlijk zijn dat deze programma’s alle normen en waarden die wij met elkaar hebben afgesproken (per continent, land en regio) vanaf het begin geïncorporeerd hebben en er dus geen afzonderlijke search & destroy acties moeten worden uitgevoerd om corrigerende regels te kunnen introduceren. Handmatig… Met daarbij de eeuwig knagende vraag: wat hebben we gemist? Antwoord: veel. Maar je gaat ze nooit allemaal vinden.
We zijn het nieuwe jaar in een optimistische stemming begonnen, als we tenminste uitgaan van het vacaturevolume. Want januari 2023 laat een record aantal nieuwe online vacatures zien van ruim 300.000. Sinds de start van de metingen in 2008 is een zo hoog aantal in januari niet voorgekomen. Gaan we de recessie afwenden? Als het aan het aantal vacatures ligt wel. Maar we weten dat het vacaturevolume mogelijk last heeft van minimaal dezelfde inflatie als onze economie, en dat een deel van die inflatie weleens gebakken lucht zou kunnen zijn.
