Wat is er aan de hand?

Twee maanden geleden schreef RecruitmentMatters:
Onlangs heeft het UWV een deel van haar gegevens publiek beschikbaar gesteld. Rond dezelfde tijd is het UWV gestopt met het updaten van deze gegevens. Voor mensen die iets willen met arbeidsmarktdata is deze voortdurende anticlimax vervelend. Maar zij kunnen nog wel even wachten. Voor werklozen is het dubbel vervelend. Dezelfde gegevens, die achter de open data schuil gaan, gebruiken werkcoaches in hun adviezen aan werkzoekenden. En van hen accepteert het UWV het natuurlijk niet als zij te lang wachten met het vinden van werk. RecruitmentMatters heeft van meerdere werkcoaches begrepen dat de cv kaart niet meer werkt voor nieuwe werklozen.
Maar nieuwe gegevens op data.overheid.nl bieden hernieuwde hoop!

Een parasiet heeft als onhebbelijke eigenschap haar gastheer het leven te benemen. In deze geest moet je dan ook mijn kwalificatie van Indeed als vacatureparasiet zien. En daarmee overigens alle vertical search engines, die door het aggregeren van vacatures van derden en het vervolgens beter vindbaar maken van die vacatures een eigen niche hebben weten te creëren. Vervolgens werden de duimschroeven aangedraaid bij de eigenaren van die vacatures (vacaturesites, uitzenders en grotere werkgevers): betalen of we draaien de bezoekerskraan naar je site dicht. Vacaturesites en uitzenders hadden beter moeten weten maar waren lui en bleken plotseling afhankelijk te zijn geworden van Indeed cum suis. Kleinere werkgevers waren collateral damage waar de vertical search engines een extra centje aan konden verdienen. Deze, in mijn optiek mafiose praktijken (betalen en wij “beschermen”) leverde tot voor kort een goed belegde boterham op.
Google is op veel gebieden een soort master of the universe en één van die gebieden is zeker user experience, kortweg ux. En daarbij is Google ook nog eens zeer vrijgevig geweest, want haar laatste ontwikkeling op dit gebied, 
