Een baan moet tegenwoordig ‘uitdagend’ en ‘goed voor de zelfontplooiing’ zijn, anders hoppen jonge werknemers zo naar een andere job. Ze (we) worden daarin helaas vaak gesterkt door onze omgeving. En werkgevers. Sinds een paar jaar is er een tekort aan hoger opgeleid personeel. Werkgevers buigen daarom voor de eisen van de jeugd.
“Ze weten niet wat werken is”. Te vaak gehoord. Respons: dertigers weten niet wat leven is. Hoeveel levert een werknemer op die zich elke dag weer naar zijn bureau sleept, gewrichten gesmeerd met sleur? Je kunt van mijn generatie zeggen dat ze verwend is. Maar is het zo slecht dat we iets eisen van onze werkgevers? Ik kan me voorstellen dat de boss het minder vindt dat ‘kop dicht en werken’ niet meer opgaat. Nu zijn werkgevers er natuurlijk niet om een stel twintigers met zeer korte spanningsboog te vermaken. Werken doen we dan ook wel, alleen anders. Gelukkig maar dat niet de arbeidsmoraal van de dertigplussers de norm is.
