Marc Drees Een aantal bedrijven heeft een ranzige brief (waarover in een volgende blog posting meer) geschreven aan “Europa” waarin deze bedrijven stellen dat zonder het elimineren van de nodige Europese wetgeving (drie keer raden welke wetgeving…) dit continent zichzelf terug duwt naar de Middeleeuwen:
Maar toen ik probeerde naar de achterliggende site te gaan (EUneedsAI.com), kreeg ik dit te zien:
Hilarisch! En ik dank Norton voor de goede zorgen.
Marc Drees 
Enige tijd geleden struikelde ik over Breakroom, een site die je het best kan omschrijven als een vacaturesite (bv. Totaljobs) meets werkgeververgelijker (bv. Glassdoor). Waarbij meteen moet worden aangetekend dat Glassdoor natuurlijk ook een vacaturesite is, en dat de nodige vacaturesites stukjes door werknemers achtergelaten informatie over de werkgever (bv. afkomstig van werkgeversvergelijkers als Glassdoor en kununu) bij vacatures tonen. Misschien iets meer achtergrondinformatie dan noodzakelijk, maar het geeft het Umfeld een beetje aan.
Breakroom is de eerste recruitmentsite in een zeer lange tijd waar ik met plezier op heb rondgedwaald, overigens zonder de weg kwijt te raken. Een belangrijke reden voor mijn plezier was de interface van Breakroom die met aandacht voor de gebruiker is ontworpen. Het is een site met een onnodig uitgebreid registratieproces, een langdradig proces om een werkgeverservaring in te voeren en een klassieke interactie voor het zoeken van vacatures. Maar dankzij de hoge aaibaarheid van de site is dat alles prima te verteren. In een miniserie van 3 afleveringen ga in op deze drie onderdelen van Breakroom, met vandaag aandacht voor het deel dat door moet gaan voor een vacaturesite.
Marc Drees 
Hoewel de hyperdehype van Gen AI/LLM’s langzaam begint te verdwijnen, staat er in het actieve geheugen van recruiters en hun management nog altijd de marketing (= volledig opgeblazen) verwachting van deze tooling gegrift. En daarmee blijft AI één van de spiegeltjes en kraaltjes die je eenvoudigweg moet hebben.
Godzijdank zijn er mensen die hier het broodnodige tegenwicht aan kunnen bieden. Eén van deze mensen is Jim Durbin, de zelfbenoemde Indeed Whisperer, die een fraai stuk op LinkedIn heeft geschreven met als titel AI Recruiting is Doomed. Doomed!
Als je na lezing zegt: wat een bak met onzin dan is dat natuurlijk je goed recht. Lees het over een paar jaar gewoon nog een keer…
Marc Drees Ja, ja, dat is me nog eens een titel! Maar er is geen woord aan gelogen, althans, volgens Maximizd.
Kijk maar:
LinkedIn bericht Maximizd
Marc Drees 
Gisteren schreef ik nog dat de CEO van Monster het (zinkende) schip had verlaten en vandaag blijkt dat de samensmelting van CareerBuilder en Monster defintief doorgang kan vinden:
We are excited to announce that with the completion of all customary regulatory approvals, the agreement to combine CareerBuilder and Monster is now finalized. As previously announced, the combination of CareerBuilder and Monster brings together two strong, trusted, complementary brands to create a job board with greater scale and reach. Together, both companies can more effectively capitalize on prevailing trends in the market to deliver enhanced growth.
Marc Drees 
Scott Gutz is de afgelopen zes jaar CEO van Monster geweest. Aangezien Monster al in 2016 door Randstad van de markt was geplukt heeft Gutz dus altijd Randstad als zijn broodheer gehad. En het was een zeer geduldige broodheer, want in zes jaar tijd heeft Gutz de slagaderlijke bloeding van Monster niet kunnen stoppen. Welke bloeding? Deze bloeding:
Ik heb hier eens een berekeningetje op losgelaten, en op basis van een omzet van 100% in 2017 blijft daar in 2023 nog maar zo’n 42% van over (aannames: double digit is –15%, low single digit is 4%). 42%, en dat na 7 jaar herstructureren, alignen en weet ik wat voor andere bestuurlijke nonsens. Probeer je eens te bedenken wat je in zeven jaar zou kunnen bouwen. Vanaf scratch! In plaats daarvan is de waarde van Monster onder het leiderschap van Randstad meer dan gehalveerd. Iannuzzi zou er trots op zijn geweest.
Ik ben ontzettend benieuwd naar het jaarsalaris en de bonusstructuur van Gutz in die zes jaar, maar we zullen het helaas nooit weten.
Marc Drees 
Vandaag besteed ik aandacht aan Spokeo, ondertussen alweer de 14 people aggregator van een nog veel langere lijst… Met de bespreking van collega people aggregator Pipl had ik de tot dat moment grootste verzamelaar van persoonsgegevens te pakken (5 milard), maar Spokeo doet daar nog een schepje bovenop met 6 miljard consumer records. Dat zijn meer consumers dan er, volgens mijn favoriete LLM’s , mensen zijn met toegang tot Internet:
Die meer dan 6 miljard consumer records van Spokeo zijn dus in omvang minstens 500 miljoen meer dan er mensen op deze aarde zijn met toegang tot Internet. Toe maar! Misschien, ‘heel misschien’zitten er de nodige meervoudige persoonslijkheden in de database (= 1 persoon heeft in de Spokeo database meerdere consumer records).
Marc Drees Een prachtige uitleg over hallucineren van LLM’s. Door Elle Cordova
Elle Cordova over ChatGPT on the number of Rs in strawberry
Marc Drees 
In een recente aflevering van de Chad & Cheese podcast spraken Chad Sowash en Joel Cheesman met Matt Fischer, een C-level executive bij Bullhorn (de nieuwe eigenaar van Textkernel). Het interview kabbelde vriendelijk voort, tot ik Fischer dit hoorde zeggen:
…they [MD: Textkernel] get that sea of data [MD: van Bullhorn] I was talking about, that very specific, huge, enormous data set that we have, that they can now train their models on all of the profiles and the outcomes that we have in Bullhorn, which is something they have not had. […] we’ve got all of this data that says, we know how they progress through the funnel and who ended up fundamentally going to work. And now we can use all of that data to go train their models.
Hier gingen in één klap alle alarmbellen af. Want hier had ik al eerder voor gewaarschuwd, kort na de aankondiging van de overname van Textkernel door Bullhorn:
Marc Drees 
Sinds 2013 kan niemand meer zeggen dat ze onbekend zijn met het risico van de creative destruction van banen als gevolg van zich ontwikkelende computertechtechnologie (Frey & Osborne, 2013. THE FUTURE OF EMPLOYMENT: HOW SUSCEPTIBLE ARE JOBS TO COMPUTERISATION?). Deze angst is recent vergroot en verdiept door de komst van generatieve AI, de zogenaamde LLM’s. Het IMF heeft hier een verhandeling over geschreven (Cazzaniga, et.al., 2024. Gen-AI: Artificial Intelligence and the Future of Work) waar ik in deze blog posting aandacht aan heb besteed.
Een super korte samenvatting is dat heul, heul veel banen (deels) gaan verdwijnen. Om dit in beeld te brengen heeft (onder meer) NPR (in 2015) en Bundesagentur fur Arbeit (Job Futuromat, 2024) een tooltje gemaakt waarmee je kan zien in welke mate een bepaalde functie (over)gevoelig is om te verdwijnen door computertechnologie. De NPR variant is gebaseerd op de dat van Frey & Osborne en heeft geen weet van LLM’s. De Job Futuromat variant is gebaseerd op de LLM ‘revolutie’.
