Gastblogger 
Afwijzingen zijn natuurlijk nooit leuk, maar vooral de manier van het brengen roept bij mij vaak vragen op.
Vaak zijn het kant-en-klare antwoorden, waardoor ik altijd meteen denk…jij hebt mijn CV en motivatie gewoon dus echt niet gelezen.
Zo niet onderstaande, een afwijzing, waarvan logisch, maar in een supermooi jasje en nog mee willen denken ook.
Dirk Goossens 
Sommige kandidaten sturen meer sollicitatiebrieven dan anderen. Ze doen hun best en werken hard. Toch krijgt een deel van hen minder respons dan de rest. Wat nu?
Zouden deze kandidaten zich beter bij een werkgever naar binnen kunnen práten, door te béllen? Werkt dit bij hen beter dan zichzelf naar binnen forceren met een onweerstaanbaar, perfect opgepoetst, vlekkeloos cv?
Dat hangt ervan af, als je het internet mag geloven. Drukke recruiters willen niet dat je zomaar belt. Ze zijn immers druk bezig met het vervullen van vacatures. Stuur hun dus liever een cv. Dan kunnen zij je meenemen in hun proces. Dit proces verstoren met de vraag om meer informatie over de vacature is vaak geen goed idee. Of je moet wel een verdraaid goeie vraag hebben. Algemene vragen zijn echt taboe. Een welwillende recruiter zal je de vacaturetekst best willen voorlezen, maar punten scoor je er niet mee.
(meer…)
Dirk Goossens 
In the intermittent series “recruitment prevention”, we take a look at Placement.com. Placement acts as a personal agent for jobseekers, enabling jobseekers to spend their time without having to search for jobs.
And by saving jobseekers time, Placement.com is saving the world. Let’s listen to their CEO getting at it in a TechCrunch article. Let’s comment on it, and start with zero points:
(meer…)
Herbert Prins 
Recruiters hebben het best lastig met zoveel aanbod. Uit meerdere gesprekken die ik voerde met een aantal grote werkgevers kwam een gemeenschappelijk punt naar voren waar ik in deze blog posting aandacht aan wil geven. Het verbaasde de werkgevers dat het recruitment proces niet productiever verliep dan in de periode van schaarste van meer dan vijf jaar terug. Ondanks veel aanbod blijken recruiters ongeveer net zoveel tijd nodig te hebben als toen, zelfs werd er geopperd dat er veel tijd werd gebruikt om iemand te selecteren en aan te nemen. Zoveel goede kandidaten die allemaal op zoek zijn. Nog nooit waren er zoveel reacties op een vacature. Waarom hebben recruiters het dan zo lastig?
Natuurlijk, veel reacties betekent veel werk. Al die brieven die beantwoord moeten worden. Al die sollicitanten die te woord gestaan moeten worden om hun vragen netjes te beantwoorden. Maar toch is dat onvoldoende reden waarom recruiters niet sneller en makkelijker mensen zouden kunnen aannemen bij zoveel aanbod.
Marieke Drees 
Wat zouden ze bij PRO 10, Partners in Procurement & Tendering, hebben gedacht? Een ‘gewoon’ sollicitatieformulier is zo saai, laat die geïnteresseerde sollicitant maar meteen een assessment van competenties maken?
Bij PRO 10 zijn ze op zoek naar een ‘Ondersteunend inkoopprofessional’. Indien je geïnteresseerd bent en in de buurt van Den Haag woont kun je een vragenlijst invullen door op de hippe ‘Solliciteer direct’ button te klikken. Hier valt het woord vragenlijst al direct op. Doorgaans wordt dit een sollicitatieformulier genoemd. Ook moet je een CV (cv) mét foto (selecteren op uiterlijk?), motivatiebrief inclusief salarisindicatie én je cijferlijst uploaden. (meer…)
Arjan Elbers 
Als sollicitant kun je 24 uur per dag meer vacatures bereiken dan je lief is. De wereld staat voor je open via jobboards, Google, social media, verticals, mobile en nog veel meer.
Het proces verloopt nagenoeg altijd zo’n beetje hetzelfde: Vacature zoeken of gepusht krijgen, vacature screenen, actie ondernemen ja of nee. Je reageert wel of je reageert niet, afhankelijk van hoe warm je van een vacatureprofiel wordt. Vervolgens word je wel of niet uitgenodigd en ga je in gesprek.
Als ik eens terugkijk naar de bedrijven waar ik gewerkt heb en hoe deze procedures verlopen zijn, heb ik bovenstaande rijtje ook zo doorlopen. Maar voor elke baan waar ik ooit begonnen ben zijn er denk ik wel 4 anderen sollicitatieprocedures geweest waar ik (gelukkig) nooit gestart ben.
Ben Holewijn 
Voordat iedereen over mij heen valt, is het wellicht goed te melden dat ik volgend jaar Abraham zie. Je zou dus kunnen zeggen dat ik in ieder geval enig recht van spreken heb. Enfin, voordat ik te langdradig word (….), eerst mijn punt. Namelijk, een deel van mijn leeftijdsgenoten klaagt steen en been over afwijzingen op sollicitaties die ze krijgen. Het argument ‘leeftijd’ krijgen ze overigens bijna nooit te horen als reden voor de afwijzing. Veel ‘kluitje in het riet’ verhalen maken het vaak sompig. En dat is natuurlijk niet fraai. Want als een 50-plusser te oud is voor de functie van trainee, zeg het hem of haar dan gewoon. Hij of zij is immers (oud en) wijs genoeg om dit te begrijpen. Wees eerlijk en transparant, daar houden we tegenwoordig toch zo van?
“Ik ben zeker te oud”
Ik wil het ‘probleem’ natuurlijk niet alleen bij de werkgever leggen. Ouderen gooien zelf vaak al op voorhand het excuus “ik ben zeker te oud” in de strijd. Natuurlijk is dit niet per definitie een reden voor afwijzing. Soms is een opdrachtgever juist op zoek naar iemand met (levens)ervaring, charisma, een specifieke expertise en/of (natuurlijk) leiderschap. Dit kan heel goed een ‘ouder’ persoon zijn. Wanneer iemand dan al van tevoren roept dat hij vast te oud is, gaat deze persoon volledig voorbij aan de argumentatie die je hen probeert mee te geven over de daadwerkelijk reden voor een eventuele afwijzing.
Marieke Drees Art of Branding, een marketing- en reclamebureau uit Rotterdam, is op zoek 
naar marketing trainees. In het kader van hun vijfjarig bestaan bieden ze de komende 1,5 jaar vijf traineeships aan. Daar zit vast een enorm goede gedachte achter. Ze hebben blijkbaar geen vast personeel nodig maar wat moet je dan als je bedrijf vijf jaar bestaat? Taart is zó 2012. Wat volgt is een lange vacaturetekst maar naarmate het einde in zicht komt wordt het ook steeds vreemder…
Marc Drees 
In een blog posting op Drenthe journaal beschrijft Atty van de Brake haar positieve ervaring met wat op zich een bijzonder negatief moment is; het ontvangen van een afwijzing op een sollicitatie. Maar in haar geval maakte die teleurstelling al snel plaats voor een goed gevoel door een heldere afwijsmail met een uitgebreide beschrijving.
Haar blog posting bevat de volledige tekst van de afwijzing. En die tekst zou bij mij in het geheel geen goed gevoel achterlaten, integendeel. Het bedrijf in kwestie geeft namelijk geen persoonlijke motivatie voor de afwijzing van Van de Brake, klapt uit de school over andere sollicitanten, doet zich goed voor waar zij slechts de wet volgt en doet uitspraken die nergens op zijn gestoeld. Waardoor ik me afvraag waarom Van de Brake deze tekst als De beste afwijsmail meent te moeten beoordelen.
Marieke Drees 
In het Westland hebben ze een tekort aan middelbaar en hoogopgeleid personeel en daar moet een oplossing voor komen. Stichting Westland Marketing heeft daarom een campagne gelanceerd: ‘An offer you can’t refuse’. Het doel van de campagne is om young professionals enthousiast te maken voor een baan in de Greenport van Nederland. En hoe kan het ook anders, daar zit een win-actie aan vast. Is de prijs dan een baan naar keuze in het Westland? Nee, het is een reis naar Napels. Vreemd? Het wordt nog een stuk vreemder…
