Al zolang er online zoekmachines bestaan, bestaat de behoefte aan een upgrading van de term zoeken die op de één of andere manier als te eenvoudig wordt gezien (door marketeers, wel te verstaan). Het antwoord was: match-engines. Nu is matchen iets wat wederkerigheid veronderstelt, oftewel iets waarbij beide partijen (denk werkzoeker en werkgever) in de actie worden betrokken. Of, om met WCC te spreken bi-directioneel. De vraag is natuurlijk of echt matchen beter is dan zoeken, en ik postuleer dat in een arbeidsmarkt in evenwicht er geen voordeel is van matchen boven zoeken. Sterker nog, ik zou altijd adviseren om een zoekmachine te gebruiken en alleen in geval van het ontbreken van resultaten over te schakelen op matchen.
Overigens is er nog zoveel te verbeteren aan zoekmachines (onderzoek snelzoekfunctie, onderzoek filteren en sorteren, onderzoek herstelfunctie) dat de focus daar misschien op zou moeten zijn, in plaats van de gedachte om een sprong naar “voren” te maken met een match-engine. Maar goed, we weten dat de mens liever lui dan moe is en dus voor de best klinkende optie gaat. En dat de mens snel vergeet, en daardoor dezelfde fout opnieuw (en opnieuw, en…) kan maken. Daarom leek het me aardig om eens een trip down memory lane te maken, en te zien welke match-engines er in de loop van vele, vele jaren zijn gekomen en weer gegaan.

Al jaren zingt in de wereld van HR aanbieders het mantra van skills matching rond. Het heeft ondertussen een bijna mystieke lading gekregen, met meerdere content en tool aanbieders, maar zover ik weet zonder concrete resultaten buiten het IT domein. Voordat je steigerend van verontwaardiging achterover dondert, is het misschien een goed idee om je leergierige skill even maximaal aan te wenden. Want skills matching is een tandje complexer dan je in eerste instantie zou denken.
Al decennia is het 
